DER N A C H T-V L I N D E R S. Tab. XXII. 307 



fe nuttigheid zyn. De biiitengemeene fterke vermeerdering van 'zodanige Tab. 

 Schepzelen blyfc intuiïchen de voornaamfte grond van hunne Schadelykheid ; XXlï. 

 nademaal 'er al eene talryke menigte van dezelven voorhanden moet weezen, 

 als wy 'er de fchade merkelyk van gevoelen zullen. Ik onderftelle derhalve, 

 dat, als tweeërleie foorten van Ruplen zich met eenerleie foort der nutfte Plan- 

 ten geneeren, waar van de eene foort zich van natuure zeer weinig, en de an- 

 dere in tegendeel zich veel meer vermenigvuldigt, de laatile, enkel om der 

 menigte wille, voor fchadelyk gehouden, en de eerde onder de onfchadelyke^ 

 of minder fchadelyke foorten , geteld wordt. 



§. 2. 



De fchadelyke foorten van Rupfen, in 't algemeen genomen, konnen, uit 

 hoofde der gewaflen , waar op zy aazen , in tv/ee Hoofdfoorcen verdeeld wor- 

 den ; naamlyk in die genen , welken zich op de Boomen en Struiken onthou- 

 den , en in die genen , welken van Moeskr uiden leeven. De eerfte komen 

 nooit aan deze , en de andere nooit aan gene gewalTen. Ondertuffchen heb« 

 ben ze allen gezamenlyk deze Eigenfchap met elkander gemeen , dat ze niet 

 zeer kiefch van fmaak zyn ; en dat een iegelyk derzelven meer dan eenerlei 

 voedzel, zonder onderfcheid, voor lief neemt; het welk ik reets by alle tevoo- 

 ren befchreeven fchadelyke Rupfen aangemerkt hebbe. Nogtans zal men wei- 

 nige foorten vinden , die de tegenwoordige daarin navolgen ; want deze vreet 

 niet alleen de bladeren van alle onze inlandfche Ooftboomen, maar ook wei- 

 gert zy, ingevalle van nood, geenzins het loof of de naalden der Woud -boo- 

 men, als ze dezen eer dan genen bereiken kan. Men vindt ze derhalve zo 

 wel in de Bofchen, als in de Tuinen, en zulks des te meer, vermits de Vlin- 

 ders van deze foort ook in de Bofchen vliegen , en hunne Eieren leggen aan de 

 naafte Boomen , die zy 'er bekwaam toe vinden. En op welken boom dit jonge 

 broedzel ook uitkome , zy houden zich aan dit hun voeder , aazende beflendig op 

 hetzelve totdat ze in Poppen (laan te veranderen. Doch wanneer men ze t'huia 

 opkweekt en voert, is 'er weinig aan verbeurd , fchoon men ze van haarenge- 

 woonlyken koft beroove, en haar eene andere foort van bladeren voorlegge; 

 dewyl zy, als gezegd is, 'er weinig om geeven. In zommige jaaren vermenig- 

 vuldigt dit gedacht van Rupfen zo flerk . dat men 't zich naauwlyks konne 

 verbeelden; en men kan daar uit ligtlyk afneemen, dat de fchade, welke als- 

 dan door dit Ongedierte aan de Ooftboomen veroorzaakt wordt , niet gering 

 moet weezen. De jonge Rupfen kruipen nog in den fpaden Herffl: uit de Eier- 

 doppen; en zo dra het maar een weinig koud begint te worden, blaazen zy 

 terflond den aftocht. Gemerkt zy nu veelal omtrent dien tyd nog zeer kleia 

 zyn, en van natuure een gezellig leven leiden, kan het des te ligter gefchie- 

 den, dat , by eene fchielyk invallende koude, een iegelyk broedzel inderyl te 

 zamen fchooie, zich tufTchen de bladeren verberge, en met een digt Spinzel 

 bedekke. Zo goed als ze nu, dezer wyze, voor al het ongemak van 't Win- 

 ter-weer befchut zyn, zo weinig gevaar loopen ze, om, by gebrek vanvoed- 



Qq 2 zei. 



