DER N A C H T-V L I N D E R S. Tal. XXIII. 311 



grootte, in eene evenredige orde gezet, vercierd. Boven op ieder ring van 't t^b. 

 lyf rtaan 2 geele vlakken tegen over elkander, waar van elke vlak tufTchen 2 XXlII. 

 kromme zwarte ftreepjes ingedooten is; en naaft ieder vlak ziet men, omtrent 

 op het midden van den rug, een zwart ftipje. De hals heeft maar eene enkele, 

 groote, geele vlak, in en rondsom dewelke verfcheiden zwarte flippen liaan : 

 en op eene dergelyke wyzezyn ook alle ds ringen van onderen naar den buik toe, 

 aan beide de zyden , getekend. De ó fpitze Voorpooten zyn geel ; maar de 

 5 paar flompe hebben in tegendeel de grondverwe van 't lyf, en zyn meeflal 

 teder, zwart befprenkeld. Schoon deze Rups ons van verre gantfch glad 

 voorkome, wordt men echter, by naaiiwkeuriger belchouwing,op alle de rin- 

 gen van 't lyf korte, graaiiwe hairtjes gewaar, waar mede zy dun bewaflenis. 



5- 2. 



Men kan reets van verre aan de bladeren der PlantebefpeureA., of 'er diergely- 

 ke Rupfen aan zitten , of aan geweefl zyn ; vermits deze Dieren niet ligt een 

 blad, daar ze eens in gebeeten hebben, verlaaten, ten zy ze 'er een vry groot 

 gat in gemaakt hebben. Men zal 'er zelden meer dan 3 of 4 aan eene Plant 

 vinden; en dewyl men ze meercndeels van onderfcheiden grootte ziet, is daar 

 uit met eenige waarfchynlykheid te belUiiten , dat ze niet van eenerleie Moe- 

 der voortgekomen zyn; en dat ieder Vlinder gewoonlyk niet meer dan éénee- 

 nige van zyne Eieren aan eene zelfde Plant legge. Na dat nu deze befchree- 

 ven Rupfen haare behoorlyke grootte en ouderdom bereikt, en verder geen 

 voedzel meer noodig hebben , verlaaten zy de bovenfle bladeren , en kruipen 

 Tiaar beneden op den grond. Hier verfchuilt zich de eene in de openingen van 

 't Aardryk, en bouwt aldaar een onderaardfch vertrek ter Veranderinge , ter- 

 wyl de andere boven op de aarde blyft, en zich met eene uitneemende behen- 

 digheid een Huis van de dorre bladeren toebereidt. Indien ik ooit iets van de 

 Bouwkunde der Infeften met vermaak en genoegen hebbe aangezien, het is de 

 arbeid dezer Rupfe. Zy maakt zich op de volgende wyze daar toe gereed. 

 Voor eerfl byt ze de verwelkte bladeren aan kleine ftukjes : Vervolgens begint 

 ze, een genoegzaaamen voorraad van deze bouwftofïe toebereid, en alles op 

 een hoop te zamen gebragt hebbende, gelyk andere Rupfen, uit haaren bek 

 draaden te fpinnen , en door middel van dezelven het eene flukje van de ge- 

 knaauwde bladeren aan het andere te hechten. Wy verwonderen ons, niet zon- 

 der reden, over de natuurlyke bekwaamheid der Zwaluwen; wanneer we zien^ 

 dat dezelve uit veele honderd kleine , met den bek aangebragte , brokjes van 

 Leem of Slyk, die ze aan elkander hechten, zulk eene regelmaatige en duur- 

 zaame wooning weeten te bouwen : maar hoe veel te meer moeten wy ons dan 

 niet verwonderen over de kundigheid en bekwaamheid onzer Rupfe , als zynde 

 een nog veel geringer Schepzel ; ja dat van 't meelle deel der Menfchen voor 

 een niets waardig uitfcbot der Natuure gehouden wordt? Doch^ om voort te 

 gaan , op dat ik niets van 't noodige vergeete , müete ik hier nog daar en bo- 

 ven zeggen , dat onze Rups haar gebouw in een rond verwulfzel om zich heen 



maakt,. 



