DER N A C H T-V L I N D E R S. Tib. XXIV. '2^5 



1ieel fpoedig ter v/aereld, en vinden haar voedzel terflond aan die bladeren , Ta». 

 waarop ze gebooren zyn. Ze hebben, ter waereld komende, reets haare XXiV. 

 groene koleur, maar worden, volgens de gewoonte der meefte Rupfen , by 

 toeneemenden Ouderdom , allengskens fchooner en grooter. Zy vervellen wel 

 eenige reizen, doch haare afgelegde huiden zyn uitermaate dun en teder, zo 

 dat men haare vervelling menigmaal niet eens konne bemerken. Ik hebbe de- 

 ze Riipfen 's jaarlyks zo onderfcheiden in grootte en cieraaden gevonden , als -• 

 ze in de 2 eerfle Figiiuren afgebeeld zyn , en deswegen het noodzaaklyk ge- 

 oordeeld, om dit onderfcheid aan te toonen; op dat de zulken, die ee^rtyds 

 eene dezer foorten mogten gezien hebben, zich de andere konnen erinneren. 

 Ik ben thans in de vafle verbeelding, dat de Rups , in de i <*•= Fig. afgebeeld , Fi^. t, 

 de Manlyke, en de andere, in de 2=*^ Fig. ontworpen, de Vrouwlyke foort ^n 2, 

 zy. De ondervinding, ten minden aan de Vlinders, welken ik tot hier toe van 

 deze foort van Rupfen opgekweekt hebbe, en waar van de eenen zo wel als 

 de anderen veranderd zyn , heeft my in dit gevoelen hoe langs hoe meer ver- 

 llerkt. Want fchoon deze Vlinders, gelyk ik boven reets gezegd hebbe, ten 

 opzichte der gedaante en koleure, elkander volkomen gelyk waren, overtrof- 

 fen echter die genen , welken uit de grootfte Rupfen , als die in Fig. 2. afgebeeld , 

 voortkwamen, de andere merkelyk in grootte; om niet te fpreeken van de 

 dikte van 't Achterlyf , als waarin het wezenlyk en algemeen Kenteken van 't 

 Vrouwlyk geflacht by de Nacht -Vlinders beflaat. En overeenkomflig hier 

 mede hebben ook die Vlinders , welken ik , om bovengemelde reden , voor de 

 Wyfjes hield , hun geflacht inderdaad zelfs beveiligd ; nadien ze met de ande- 

 ren, welken ik voor Mannetjes aanzag, paarden, en naderhand Eieren ter 

 waereld bragten. 



§. 2. 



De Rups, in de i '"'« Fig. afgebeeld, of het Mannetje, is niet volkomen 3 Fig. i, 

 duim lang, maar zeer dun en ipichtig, en byna van achteren tot vooren even 

 dik: doch ik meet ook by deze gelegenheid zeggen, dat ik hier, tot de afbeel- 

 ding dezer Rupfen, de allergrootfle , die ik vinden konde, tot een voorbeeld 

 genomen hebbe. Alle de leden of ringen van 't lyf zyn zeer kennelyk van el- 

 kander te onderfcheiden. De huid is glad, en dof -gras -groen van koleur. 

 De Kop is ten minden half zo groot, als een der overige leden. De koleur 

 valt eenigzins in 't geelachtige , en is fchoon van glans. De Hals is van voo- 

 ren, daar hy aan 't hoofd zit, wit geboord, en van daar af tot aan de Na- 

 fchuivers loopt 'er wederzyds eene rechte witte linie van onderen langs den 

 Buik, boven welke linie de 9 gewoonlyke Spiegelpunten in orde gezien kon- 

 nen worden; dezelven zyn aan de tegenwoordige foort van Rupfen Oranje- 

 geel, met een zwart kringetje omgeeven. De rond verwulfde Rug is in dezer- 

 voege getekend : Op ieder ring Haan 2 zwarte flreepjes , het een naar de rech- 

 ter, het ander naar de flinker zyde. In ieder dezer flreepjes ziet men 2 pun- 

 ten, de voorgemelde Spiegelpunten volkomen gelykende; waar van het vooi'- 

 ïle altoos iets meer verheven, en reets half buiten den flreep flaat. De hals 

 t Rr 2 is 



