DER N ATH T-V L I N D E R S. Tab. XTVL 527 



hunne Eieren nog voor 't einde van den Zomer aan de bladeren van den Ha- Tab. 

 •gedoorn- en Wilgenboom. De Eieren , welken klein, rond en bleek- vleefch- XXVL. 

 verwig zyn*, gelyk de 5''^ Fig. aantoont, brengen nog in den Herffl de jonge fig. 5. 

 Riipfen voort; wanneer haare Ouders reets door den dood weggerukt zyn. 

 Doch deze jonge Rupsjes weeten zich zo wel te verbergen, dat ze, geduu- 

 rende den Winter, zo van koude, als van andere ongemakken, geen gevaar 

 loopen. 



De Z\X}art - bruine , hoiitgefpikkelde ^ roshairige Rups, 

 henevens haare ^^erandering tot in 

 een Vlinder. 



§• I. i 



Deze foort van Rupfen houdt zich , uic hoofde der fpyze , waar mede zy Tas. 

 zich geneert, gemeenlyk in de laagte op, en is deswegen niet ligt te vin- XXVIu 

 den, fchoon ze anders niet onder de zeldzaamfle foorten behoore. Zy vindt 

 haar voedzel waarfchynlyk aan veelerleie Kruiden , hoewel my tot heden toe 

 nog geene ander^ bekend zyn , dan de Acetofa vulgaris, major , of gemeene 

 groote Zuuring, en de Sonchus Iccvis , latifoüa, of breedbladige gladde Ganze- 

 diftel; van welke laatfle Plant ik nu reets ten derden maale, als eene den Rup- 

 fen aangenaame fpyze , gewag maakef. Het tegenwoordig Rupfen - gellachc 

 wordt in ^uly en Augiiftiis , ook zomtyds nog in 't begin van September , gevon- 

 den; en wel kleiner of grooter, naar maate het vroeger of laater in 't jaar uit- 

 gekomen zy. De jongen en ouden zyn van gelyke koleuren en tekeningen , 

 behalve dat by de eerften de koleuren nog zo gloeiend niet zyn , als by de 

 laatflen. Doch dewyl ze van tyd tot tyd vervellen , worden ze ook geduurig 

 grooter en fchooner. Zelden wordt eene dezer Rupfen grooter dan i \ duim 

 in de lengte, fchoon ze ook geheel volwaflen zy. Alle haare leden zyn byna 

 evendik, doch echter zeer duidelyk van elkander gefcheiden. De grondverwe 

 der huid , op zich - zelve genomen , heeft niet veel bekoorlykheid , als zynde 

 zeer donker -zwart -bruin. Maar die eigenfte donkere grond is ondertuïïchen 

 de bekwaamfte, om derzclver hoogkoleurige ftreepen en vlakken een recht le- 

 vendig 



* Deze Eieren zyn dikwyis, en wel de meeiTen , bleek -aardkoleurig- bruin , glad, van on- 

 deren plat, en hebben, door een Vergrootglas befchouwd zynde, van boven een klein 

 rond helder vlakje, K l e e m a n n. 



I In tyd van rood neemen zy zelf het gras voor lief. Voorts hebbe ik dezelven dikwyis aan' 

 de groene Kool , ja ook wel aan de Olm- en Sorben- of Spreeubeziën -booinen vreetende 

 gezien : en men heeft derhalve niet te twyffelen , of zy voeden zich met veelerleie Krui- 

 den en GewalTen. Klseiuai^it. 



