33(5 TWEEDECLASSE 



Tab. ^naaien gezien, dat ze gantfche Potten vol van diergelyk Ongedierte, 't welk. 



XXIX, zy den geheelen dag door met ongeloovelyke moeite van de Moeskruiden ver- 

 gaderd hadden, leevendig in de aarde begroeven; denkende, zich op diewy- 

 ze recht gevoelig aan deze hunne vyanden te wreeken , en dus door den tyd 

 het gantfche geflacht met wortel en tak uit te zullen rooien. Schoon ik my 

 nu, over de eenvoudigheid dezer lieden, niet van lagchen onthouden konde, 

 wierd ik nochtans door een billyk medelyden gedreeven, om zulken eenvoudi- 

 gen hunne groote dvvaaling en de vergeeffche moeite hunner pooginge voor 

 oogen te ftellen. Want inderdaad, het doodvonnis, 't welk zy aan hunne 

 gevangenen meenden te voltrekken, door dezelven onder de aarde te begraa- 

 ven , komt my even zo ongerymd voor, als dat men de Kreeften in 't water 

 wilde verdrinken. Maar nadien het gemeene volk gantfch zeer duiftere , zo 

 niet valfche, begrippen heeft van den oorfprong en voortplanting der Infeften; 

 en dewyl ze van hunne overgeërfde Vooroordeelen en van oudsher gewoone 

 handelingen zeer bezwaarlyk, zo niet onmogelyk, af te brengen zyn; zo was 

 het my ook niet mogelyk , gehoor by hen te vinden , eer ik gelegenheid had , 

 hen oogenfchynlyk en handtailelyk van hunne dwaasheid te overtuigen. Na 

 dat ik zommigen hunner dan lang en breed voorgepredikt had , dat deze foort 

 van fchadelyke Rupfen , aan welker verdelging hun zo veel gelegen lag, eene 

 dier foorten was, die van zelf vrywillig in de aarde kruipen, en aldaar in 

 Poppen veranderen; dat deze Poppen naderhand in 't volgende jaar alle Vlin- 

 ders of Zomer -vogels wierden, die eene ontelbaare menigte Eieren leiden; en 

 dat uit deze Eieren die zelfde foort van Rupfen , zo als ze in 't voorige jaar 

 geweefl waren, weder hervoor tkwamen : na dat ik, zegge ik, hun dit alles 

 voorgefleld en ten flerkflen verzekerd had , fcheen het wel eenig nadenken by 

 hen te verwekken ; maar, dewyl zy zulke dingen van hun leven niet gehoord 

 hadden , en 'er de mogelykheid niet van begrypen konden , moefl ik 'er hen , 

 gelyk het fpreekwoord zegt, als met den neus byhaaJen. Ik liet my dan eens- 

 de plaats wyzen, daar eenigen tyd te vooren eene tamelyke menigte dezer 

 Rupfen begraaven was ; ik beval den genen , die voor Doodgraaver gefpeeld 

 had, het graf te openen, en toonde hem , dat de van hem begraaven Rup- 

 fen meefl alle nog in weezen en leevend,doch alleen in eene andere gedaante, 

 naamlyk in die van Poppen , veranderd waren , en dat hy my bygevolg , dewyl 

 dit op myn zeggen was uitgekomen, ook in het overige gelooven moeit; waar- 

 op ik, benevens een Boeren Compliment van grooten dank voor myn onder- 

 wys, die belofte van hem ontving , dat hy zich niet alleen voor zich zelveii 

 daar van bedienen , maar zulks ook aan anderen , die het noodig hadden , be- 

 kend maaken zoude. 



§• 3. 



Door welke middelen en wegen onze tegenwoordige fchadelyke Rupfen aan 

 de Kool en andere Moesgewaüen komen , zal den genen , die myne voorige 

 bladeren geleezen hebben , niet bezwaarlyk vallen te raaden. Hierom zal ik 

 zulks alleen met weinig woorden herhaalen. De Vlinders , waar van de be- 



fchry- 



