431 TWEEDE CLASSE 



Be {lard-hruwe Rups, ju et heldere zyde-ftreepen, benevens 

 haar e verandering tot in een Vlinder. 



§. I. 



Tab. /^nder de Rupfen , waar uit de Vlinders dezer ClafTe voortkomen , zyn 'er 

 LVli *-^ verfcheiden , welken men in 't geheel niet, of ten minde zeer zelden, te 

 zien krygt ; te meer wanneer men niet weet , waar ze te zoeken of te vinden 

 zyn. Want zommigen hebben de gewoonte van zich in de aarde op te hou- 

 den , doordien ze alleen van wortelen en verrot hout leeven , en derhalve ook 

 rooit als Rupfen, maar alleen als Vlinders te voorfchyn komen: en dewyl ze 

 Nacht ■ Vlinders zyn , vliegen ze ook alleen des nachts uit hun gewoonlyk ver- 

 blyf. Anderen houden zich wel veeltyds in de aarde verborgen ; maar dewyl 

 ze van Kruiden leeven , moeten ze , om haaren honger te flillen , haar verblyf 

 nu en dan verlaaten; doch zo dra ze verzadigd zyn , verbergen zy zich weder- 

 om. Zo groot als nu diensvolgens de zwaarigheid is , van zodanige Rupfen 

 deelachtig te worden , zo veele moeite kofl het ook om dezelven ter veran- 

 deringe te brengen : want voor eerfl; , kan men zo terftond niet raaden waar 

 mede zy zich geneeren ; en wanneer men dit al weet , dan blyft echter nog de 

 zorge overig, op hoedanig eene wyze men zulk een Schepzel by de verande- 

 ring hebbe te koefteren en te behandelen. Plierom is 't geen gering vermaak, 

 wanneer men van diergelyke Rupfen eenen Vlinder trerkrygt: ik weet wel, dat 

 veelen dit vermaak weinig zullen achten ; maar voor de zulken dient ook my- 

 ne befchryving niet. 



§. 2. 



Eg. I. De Rups , welker afbeelding in Tab LVI. door de i ^^ Fig. onder 't oog 

 gebragt wordt , is van de foort dier genen , welken haar voedzel aan de Krui- 

 den zoeken, maar zich ook, zo dra zy verzadigd zyn, weder in de aarde ver- 

 bergen. Ik hebbe dezelve in iV/a/,en ook nog in yuny, gevonden aan die foort 

 van WoUekruid , welke witte bloemen draagt, en op zandige plaatzen groeit : 

 maar dewyl ze meefl; onder aan de benedenrte bladeren zit, zo wordt men ze 

 niet ligt gewaar, en hy, die ze zoeken wil, moet eerfl naar de reets beknaag- 

 de bladeren zien, waar onder zy gemeenlyk verborgen zit. 



§. 3. 



De volkomen grootte, welke deze Rups erlangt, na dat ze alvoorens za 

 menigmaal van huid veranderd is , gelyk de andere Rupfen gewoon zyn, kan 

 niet wel 2 duim haaien. Van vooren is ze eenigzins dun of rank van lyf, en 

 heeft een tamelyk kleinen Kop ; daarentegen wordt ze naai achteren allengs- 



kens 



