DER N A C II T - V L I N D E R S. Tah. I. 473 • 



bcrooven , doordien ze zich zoeken te verbergen. Men zou my konnen tegen- Tab. I, 

 werpen, dat deze Rups, door die zelfde zeldzaame geflalte, haare vyaiiden 

 des te eer in de oogen valle, en gevolgelyk aan veel grooter gevaar blootge- 

 fleld zy, dan anderen: maar ik beweere, dat ze hier door, zo niet ten eene- 

 maal onzichtbaar, ten minde zeer onkenbaar worde. Want, dus uitgeftrekc 

 zittende, gelyken zy, wegens haare donkere koleur en uitfteekzels hier en 

 daar, byzonder wel naar een klein dor takje, daar de uitfpruitzels afgebroken 

 2yn; en deze gelykheid wordt nog vermeerderd, doordien haar lyf van ach- 

 teren, daar 't vall zit, dikker is, en naar vooren aliengskens dunner toeloopt; 

 waar by men dan eindelyk nog voegen kan de onbeweegelykheid: en alle deze 

 omftandigheden te zamen genomen veroorzaaken , dat menig fcherpzichtig 

 oog diergelyke Rupfen over 't hoofd ziet, zonder dezelven voor levende Schep- 

 zelen te neemen. Zou men nu hierin wederom geen bewys der Godlyke 

 Voorzienigheid, voor de behoudenis van zodanige, ons elendig fcbynende , 

 Schepzelen, konnen vinden? En kan wel iemand eenig ander oogmerk, dan 

 de behoudenis dezer Diertjes voor de Vogelen en andere Roof -Infe^ten, daar 

 in befpeuren ? 



§. 6. 



Van de 2^« en 3*^^ Fig. hebbe ik airede §. 2 en 3. rekenfchap gegeeven; 

 weshalve ik alleen nog in 't algemeen zal aanmerken . dat deze Rupfen, wan- 

 neer ze befpeuren, dat haar iets te na kome, terftond met haar gantfche 

 Vüorlyf rondsom van zich flaan, en zich behendig naar alle kanten verwee- 

 ren; waar door ze menigmaal wel een hardvochtig Rupfen -vanger, die 'er 

 geene gedachten op heeft, verfchrikken , des ze zo veel te meer andere Infec- 

 ten op de vlucht konnen dryven. Zo dra nu zodanig eene Rups weder in ruil 

 gelaaten wordt, ftelt zy zich voorts in haare voorige onbeweegelykheid , en 

 houdt zich, als of 'er geen leven in ware. Doch wanneer ze van haare plaats 

 vertrekken , en naar eene andere kruipen wil, voelt ze met het Voorlyf naar 

 alle zyden, tot dat ze eenige vailigheid vindt, waar op ze haare Pooten kan 

 vefligen: daar op trekt ze het Achcerlyf van deszelfs plaats, en zo ras zy 

 grond voelt, gaat ze met hoogdraavende fchreeden voort j gelyk ik zulks 5.3. 

 befchreeven , en in de 3 ^^^ Fi^. afgebeeld hebbe. 



§ 7. 



Wanneer nu deze Rups eindelyk den tyd haarer Veranderinge , met het 

 vergaan van haar eetlull, befpeurt, zoekt ze, na dat ze zich van haaren drek 

 gezuiverd heeft , een verborgen hoek ; alwaar ze haar ziek - leger vervolgens 

 begint te vervaardigen. Het zelve beftaat in eene behuizing , die van lange draaden 

 te zamen gefield, maar wydluftig gevlochten en doorzichtig is, en haar dien- 

 volgens niet zo zeer ter befchuttinge tegen 't. kwaade weer en de vervolging 

 haarer vyanden dient, als wel ter rufte en onderfleuninge by de aanftaande 

 Verandering, Na hec afltrooken van de huid , vertoont zich eene aardige 



ijie Deel. zde Stuk. O O O blaauw- 



