DER N A C II T - V L I N D E R S. Tab. V. 491 



te tellen zyn. De overige grond, van dit wit boordzel af, tot in 't midden Tab. V. 

 des Vleugels , is bruinachtig graauw, en van daar tot aan het lid geelachtig- 

 bruin. Deze beide koleiiren verfmelten aardig in elkander , en hebben een 

 •fchoonen glans. In de Bovenvleugelen zyn ongelyk veel meer cieraaden , en 

 ik bevinde my niet bekwaam , om dezelven alle op te noemen , zonder on- 

 duidelyk te worden. Ik zal het nochtans waagen, en zien hoe verhettebren. 

 gen zy. Kan ik dan niet alles, wat 'er in waar te neemen valt, genoegzaam 

 uitdrukken, zo zal mogelyk myne onduidelykheid eene oorzaak zyn, waardoor 

 de genegen Leezer bewoogen zal worden , om des te naauwkeuriger op de Fi- 

 guur te zien, en de fchoonheid van dit InfeCl niet flechts ter loops te befchou- 

 wen. De grondverwe van den Bovenvleugel is roodachtig , en heeft, om zo 

 te fpreeken, een recht koperachtigen glans. Niet verre van den uitgefchulp- 

 ten buitenrand is eejie tedere donker -bruine linie, van 't eene einde tot aan 't 

 andere overdwars getoogen. De tulTchenruimte tulTchen deze linie en den 

 buitenrand, is met eene rei zwarte vlakjes, naar het getal der rondjes , ver- 

 cierd ; g^elyk we van den Ondervleugel gezegd hebben. De overige ruimte 

 des Vleugels zien we hier en daar, door gekronkelde en geboogen dwarsüniën, 

 in 5 of 6 verfcheiden vakken verdeeld; waar onder eenigenmetgraauwachtige, 

 anderen met donkerbruine ilreepen en vlakken, van allerhande figuur en groot- 

 te , vercierd zyn. De allerdonkerfte dezer gemelde vlakken flaat midden in 

 den Vleugel; en in deze is een wit merk, dat ten naaftenby de gedaante van 

 een Thaeft, te ontdekken ; het welk als een kenteken dezer Vlinders kan aan- 

 gemerkt worden*. Het Achterlyf is van gelyke koleur als de Ondervleugels. 

 Op ieder lid van 't zelve ziet men een verheven hairigen wrong, eenigzinsdon- 

 kerer van koleur. Doch deze verhevenheden worden van 't eerlle totbetlaat- 

 Ite lid, gelyk de leden zelve, allengskens kleiner. 



§•5. 



Nu ftaat ons nogmaals tot onze s''' Fig. te rug te keeren, om, volgens de- vig. 3. 

 zelve, den Kop, het Voorlyf en de Pooten te befchouwen. De Pooten zyn 

 ■by deze foort iets langer, dan by andere Nacht- Vlinders, hoewel ze voor 't .1 



Oi'erige in de gedaante niets byzonders bezitten. Zy hebben hairige Boven- " 

 fchenkels, en zyn bruinachtig -graauw van koleur. De Kop, die wat diep on- 

 der 't lyf zit, heeft een zeer zeldzaam cieraad, doordien hy met eene rei van 

 kleine vedertjes, op de wyze van een Paauwen-kop, voorzien is, en daar be- 

 nevens 



♦ Eenige Liefhebbers der InTeften meenen in ciit witte merk de gedaante van een Pirtool 

 te ontdekken, en noemen deswegen dezen Vogel den Pijlool- Vlinder; maar hoe gedwon- 

 gen deze ftelling en beHoeming zy, kan men door eene naauwl;eurige befchouwing van dit 

 merk ligtlyk gewaar worden. Veel natiiurlyker hcel't de Heer Linnaus , inzyne Fauna Sue- 



■ cica, hem den Gamma -Vlinder genoemd, dewyi dit merk beft met de Griekfche Cnmmavzn 

 't kleine Alphabet overeenkomt. Doch de lieer fr;J"c/j heefc het zelve by eene Griekfche 

 ypf.lm van 'c kleine Alphabet vergeleeken. K leem an n, 



Qqq 2 



