534 VIERDECLASSE 



T*B.VII.ren, ry worden nochtans geen Vlinders, en hebben ook maar drie paar Poo- 

 ten van vooren * : waar tegen die genen , daar we thans van fpreeken , alle de 

 Eigenfchappen bezitten, waar door de Rupfen en Vlinders van andere Infeften 

 onderfcheiden worden. 



§. 2. 



Dit gantfche Broedzel, dat dikwyls uit meer dan honderd Rupsjes beflaat, 

 blyft tot na zyne Verandering te zamen; om welke reden ook de naam van Ge- 

 zelligen met recht aan deze Kiipfen gegeeven wordt. De Wyfjes • Vlinder legt 

 de Pieren , waar uit ze voortkomen , in den Herfll aan de rysjes , welke aan 

 de Heggen zyn , op eenen hoop te zamen ; niet lang daar na komen de jonge 

 Rupsjes te voorfchyn; en dezen vallen lerftond aan 't werk om zich in een Spin- 

 sel te verbergen , het welk, van wegen zyne kleinheid , in den eerflenopflag 

 niet ligt te ontdekken is , indien 'er niet naauwkeurig op gelet worde. Schoon 

 ze nu by toeneemenden ouderdom hoe langer hoe grooter worden, blyven ze 

 echter in haar welbezorgd Spinzel den gantfchen Winter door liggen.f In het 

 volgende Voorjaar, wanneer de rysjes aan de Heggen uitfpruicen , verlaaten 

 zy haar Winterkwartier wel, om haar voedzel te zoeken , maar ze zyn nochtans 

 niet gemaklyk te vinden ,• dewyl 'er zelden één alleen uit het Spinzel te 

 voorfchyn komt, en fchoon ze zich al van den eenen tak naar den anderen be- 

 geeven , blyven ze echter te zamen , en omfpinnen zich geduurig weder. By 

 toeneemenden wasdom vervellen ze verfcheiden reizen ; en eindelyk, volwas- 

 fen zynde, beloopt haare grootte nooit veel meer dan een halven duim. 



§• 3v 



/•£.!. De i^e Fig. dezer VII ^e Tab. vertoont ons 8 van deze volwasfen Rupfen op 

 een gedeelte van haar Spinzel. Dit is , wanneer ze volwasfen zyn , op zyn 

 grootfle, en hangt vol van haare vuiligheid. Doch dew^l 'er nog eene andere 

 foort van Rupfen is, die met deze, uitgenomen in de koleur, zeer veel over- 

 eenkomfl heeft, gelyk in de befchryving van de volgende VIII "^ T^iZ'. zal aan- 

 getoond worden; zullen wy deze, welke wy thans voorhebben, wat naauwkeu- 

 riger befchouwcn. Men zou de koleur van 'tgamfche lyf graauw konnen noe- 

 men; hoewel ze eenigzins in 't bruin -geele valle. De Kop is blinkend zwart; 

 en fchoon de hals het ook fchyne , heeft die echter veeleer in 't midden een 

 verdeeld zwart halscieraad, dan dat men denzelven gantfch zwart zou konnen 

 noemen. Aan eenigen dezer Rupfen befpeurt men eene zeer tedere linie, die 



mid- 



* Van diergetyke Maden , die zich gezelfchaplyk in een Weefzel , dnt ze , gelyk de Mot- 

 rupfen , zelven maaken, onthouden, zal ik ook hier na eene befchryving en Afbeelding 

 in myne Byvcegselen geeven. Kleemann. 



•f Deze Mot -Rupfen zyn aanvangkelyk bleek- oker geel; en worden, by toeneemenden was- 

 dom, zo graauw verwig, als ze.^hier op ïofi. VU. afgebeeld zyn. Kleemamn. 



