DER N A C H T-V L I N D E R S. Tab. XII. 547 



maaien Peper, en het andere klein gewreeven Keuken zout. Met beide be- Tab: 

 ftrooide ik het in twee glazen gedaane en van Wormen wemelende Koorn; Xll. 

 en wel op die wyze, dat ik in 't eene glas alleen Peper, en in 't andere alleen 

 Zout wierp; en toen, de glazen toegemaakt hebbende , alles door elkander 

 fchudde. Een uur of wat daarna befpeurde ik , dat de Wormen veel moeite 

 namen, om uit het Koorn te kruipen en weg te geraaken; doch naeenigentyd 

 zag ik, dat die genen, welken ik met Peper beflrooid had, wederom in het 

 Koorn kroopen ; waar tegen alle die Wormen , welker fpyze ik gezouten had , 

 binnen 8 dagen dood v/aren. Dit overtuigde my, dat het Zout, ter uitrooi. 

 jinge van dit Ongedierte , beter is dan de Peper. 



§ 9- 



Tot dus verre met de onderzoeking van den Koorn- Worm , endeproefnee- 

 ming van de middelen ter zyner uitrooijinge gekomen zynde, zo viel my in ge- 

 dachten , dat ik deswcgen eens met kundige Bakkers moell fpreeken , om te 

 zien , of zy ook daaromtrent iets meer wiften , dan ik. Ik deed zulks , en 

 ondervond, dat alles, wat zy my , ten opzichte der Eigenfchappen , van den 

 Koorn -worm, verhaalden , met myne waarneemingen tamelyk wel overeen- 

 ftemde: maar toen ik vraagde, of de Peper, onder het Koorn gemengd, geea 

 middel zou konnen weezen, om dit gevaarlyk Schepzel te vernielen? was hec 

 antwoord. Dat ze eens Koorn gekocht hadden, het welk, zo wel als het daar 

 van gemaalen Meel en toebereide Brood , naar Peper rook en fmaakte ; en 

 toen de Verkooper deswegen ter verantwoordinge geroepen wierd , gaf hy ten 

 antwoord ; dat de oorzaak hem onbekend was ; maar dat het wel weezen kon- 

 de, dat 'er te vooren Peper op den Zolder gelegen had. Uit dit gezegde kon 

 ik zo veel opmaaken, dat mogelyk ook anderen, ten aanzien van de Peper, 

 met my van eenerleie gedachten geweeft waren ; maar dat dezelve om den 

 fmaak , dien zy aan 't Koorn mededeelt , geen goed middel tegen den 

 Worm geacht moet worden. Hier op vraagde ik verder aan de Bakkers, of ze 

 dan niet geloofden, dat het Zout beter dienft dan de Peper zou konnen doen? 

 te meer, dewyl noch het Meel noch het Brood 'er een walglyken fmaak van 

 krygcn konde; vermits het Deeg buiten dat menigm.aal gezouten wierd? Het 

 antwoord was: dat het daaromtrent op de proef aankwame , en dat het wel der 

 moeite waardig zou zyn, dezelve te neemen. Doch zy opperden ter zelvertyd 

 eene tegenwerping, hier in bellaande; dat men dan wel diende te zorgen, dat 

 'er geen Zout onder het Meel kwam; dewyl anders het Brood niet zo wel gaar 

 worden, en het Koorn onbekwaam zou weezen om weder te zaaien. Deze te- 

 genwerping fcheen my echter van weinig belang te zyn ; door dien ik zeker 

 weete, dat de Salpeter en 't Zout allen Zaaden, ter uitloopinge, eer bevor- 

 derlyk dan fchadelyk zyn ; en dewyl ik nu verzekerd was , dat het Zout den 

 Koorn -Worm doodt , zo dacht ik de zaak verder na, en oordeelde, dat men 

 zich ten dien einde zeer wel van het Zout bedienen kon, zonder het onder 't 

 Koorn te laaten komen. Men behoefde alleenlyk den Kocrn Zolder, eer hec 



Zzz 2 Graan 



