294 SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. [Oct. 7, 



"peto filiam tuam in uxorem." Rex ut audivit, quod audire nolebat, 

 respiciens juvenem ait : " nosti nupciarum condicionem ? " Ait juvenis : 

 " novi et ad portam vidi." Indignatus rex ait : " audi ergo questionem : 

 Scelere vehor materna carne vescor, quero fratrem meum, matris mee 

 virum ; nee invenio." Puer accepta questione paululum recessit a rege 

 et, cum scienciam quereret, deo favente solucionem questionis invenit et 

 reversus ad regem ait: "bone rex, proposuisti questionem, audi ergo 

 solucionem nam quod dixisti ' scelere vehor ' non es mentitus ; te enim 

 ipsum intuere. 'Materna carne vescor': filiam tuam respice!" Rex 

 ut audivit solucionem questionis juvenem solvisse, timens, ne peccatum 

 suum patefieret, irato vultueum respiciens ait: "longe es, juvenis, a 

 questione, nihil verum dixisti. Decollari quidem promerueris, sed ecce 

 habebis dierum triginta spacium : recogita tecum, revertere ad terram 

 tuam ! Et si questionis solucionem inveneris, filiam meam in matrimo- 

 nium accipies ; sinautem decollaberis." Juvenis turbatus accepto comi- 

 tatu navem ascendit, tendens in patriam Tyrum. Sed post recessum 

 adolescentis vocavit rex dispensatorem suum, Thaliarchum nomine, cui 

 ait: " Thaliarche secretorum meorum minister fidelissime, scias, quod 

 Tyrus Apollonius invenit questionis mee solucionem. Ascende ergo 

 confestim navem ad persequendum eum. Et cum perveneris Tyrum, 

 quere eum et cum ferro vel veneno interfice! Reversus dum fueris, 

 premium magnum accipies." Thaliarchus statim sumens pecuniam simul 

 peciitque navem, venit ad patriam juvenis. Appollonius vero prius venit 

 et domum suam introivit, apertoque scrinio omnes libros respexit. Et 

 nihil aliud invenit, nisi quod regi dixerat, et dixit intra se : " nisi fallor, 

 Antiochus rex impio amore diligit filiam suam." Et recogitans secum 

 dixit: " quid agis Appolloni ? Questionem regis solvisti, filiam ejus non 

 accepisti : ideo delatus es a deo, ut non morieris." Continuoque jussit 

 sibi naves preparare et eas centum milibus modiorum frumenti onerari 

 et multo pondere auri et argenti et veste copiosa. Et cum paucis secum 

 fidelissimis hora noctis tercia navim ascendit, tradiditque se alto pelago. 

 Alia vero die queritur a civibus suis et non invenitur. Meror ingens 

 nascitur, quod amantissimus princips patrie nusquam comparuit ; planc- 

 tus magnus erat in civitate. Tantus vero amor civium circa eum erat, ut 

 multo tempore tonsores cessarent, publica spectacula tollerentur, balnea 

 clauderentur ; non templa, non tabernas quisquam ingreditur. Et cum 

 talia agerentur, supervenit ThaHarchus, qui a rege Antiocho ad necandum 

 eum missus fuerat. Et videns omnia clausa dixit cuidam puero : "indica 

 mihi, si velis vivere, ex qua causa civitas hec in luctu moratur?" Ait 

 puer : " o bone, nescis tu illud? Civitas hec in luctu moratur, quia Appol- 

 lonius princeps patrie huius at Antiocho rege regressus nusquam compa- 

 ruit ? " Thaliarchus cum hoc audit, gaudio plenus ad navem rediit et 

 Antiochiam intravit. Ingressusque ad regem ait: " domine mi rex, 

 letare, quia Appollonius vos timens nusquam comparuit. Rex ait: " fu- 

 gere quidem potest, sed effugere non potest." Statim hujusmodi edic- 



