1898.] SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. 299 



petierant, regem una voce pariter salutaverunt. Quos intuens rex ait : 

 " qua de causa venistis ?" At illi: " quia nobis sepius promisistis uni ex 

 nobis dare filiam vestram in matrimonium. Propter quod hodie simul veni- 

 mus. Gives tui sumus, locupletes et ex nobilibus geniti. Etideo de tribus 

 tibi elige, quern vis habere generum !" Rex ait : " non apto tempore me 

 interpellastis. Filia mea studiis vacat et ob amorem studiorum imbecillis 

 jacet. Sed ne videar vobis nimis differre, scribite in codicillis vestris nom- 

 ina vestra et dotis quantitatem ; que transmittam filie mee, ut ipsa eligat 

 quem voluerit." Illi hoc fecerunt. Rex accepit scripturas et legit sig- 

 navitque et dedit Appollonio dicens : " tolle, magister, has scripturas 

 et trade discipule tue." Appollonius accepit scripturas et puelle portavit. 

 Puella, ut vidit quem diligebat, ait: "magister, quid est, quod solus in- 

 troisti in cubiculum ?" Appollonius ait: " sume hos codicellos, quos 

 tibi misit pater tuus, et lege." Puella codices aperuit et legit trium nom- 

 ina petitorum. Perlectisque codicellis respiciens Appollonium dixit : 

 "magister Appolloni, utrum non doles, quod alteri debeo in matrimon- 

 ium tradi ?" Et ille : " non ! Quia omne, quod est tibi honor, erit et 

 commodum meum." Ait puella : "magister si amares, doleres." Hec 

 dicens rescripsit et signavit codicellos tradiditque Appollonio, ut eos 

 regi deferret. Et scripsit hec : " rex et pater optime, quoniam dementia 

 tua permisit mihi, ut rescribam, rescribo : ilium naufragum volo conju- 

 gem habere." Rex cum legisset voluntatem puelle, ignorans, quem 

 naufragum diceret, respiciens ad juvenes ait : " quis vestrum naufragium 

 passus est?" Unus ex illis nomine Ardonius dixit: " ego sum passus 

 naufragium." Alius ait: " tace, morbus te consumat nee salvus nee 

 sanus sis ! cum sciam te coetaneum meum, portam civitatis nunquam 

 existi : ubi naufragium fecisti?" Rex cum non invenisset, quis eorum 

 naufragium fecisset, respiciens Appollonium ait : " tolle codicellos et lege I 

 Potest enim fieri, ut, quod ego non novi, tu intelligis, qui presens 

 fuisti." Appollonius acceptis codicellis velociter percurrit et, ut sensit 

 se amari, erubuit. Cui rex ait: "Appolloni, invenisti naufragum?" 

 At ille pre rubore pauca dixit. Rex vero intellexit, quod filia sua 

 eum dilexit. Juvenibus ait: "cum tempus fuerit, mittam ad vos." 

 Illi vero ei valedicentes recesserunt. Ipse vero solus intravit ad filiam 

 suam et ait : " quem tibi eligisti conjugem?" Ilia autem prostravit sead 

 pedes patris sui et ait : " pater carissime, quia cupis audire desiderium 

 filie tue : ilium volo et amo naufragum, Appollonium magistrum meum ; 

 cui si me non tradideris, filiam amisisti." Rex cum lacrimas filie sue 

 vidisset, levavit eam a terra et alloquitur dicens : " nata dulcis, noli de 

 ahqua re cogitare, quia talem concupisti, quem et ego, ut enim vidi, 

 quia et amando factus sum pater. Diem ergo nuptiarum sine mora con- 

 stituam," Postero ergo die vocantur amici vicinarum urbium ad regem. 

 Quibus ait: " carissimi, fiha mea vult nubere Appollonio magistro suo. 

 Peto itaque, ut vobis omnibus sit leticia, quia filia mea prudenti viro so- 

 ciatur." Hec igitur dicens constituit diem nupciarum. Fiuntque convi- 



