300 SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. [Oct. 7, 



via prolixa, celebranturque nupcie regie dignitatis. Puella cito concepit. 

 Et cum puerum in utero haberet, accidit, quod, cum ambularet cum rege 

 Appollonio, viro suo, juxta litus maris, vidit navim speciosam. Cogno- 

 vit eam Appollonius, quod esset de patria sua. Conversus ad nauclerum 

 ait: " unde venis ?" At ille : "a Tyro." Appollonius ait: " patriam 

 meam nominasti." Nauclerus ait: "ergo Tyrus es tu?' Et ille: "ut 

 dicis." Nauclerus ait: " nosti aliquem patrie illius principem nomine 

 Appollonium ?" Et ille : "quasi me ipsum." Nauclerus dixit : " peto, 

 ut ubicunque ilium videris, dicas ei, ut gaudeat et exultet, quia rex An- 

 tiochus fulmine percussus est cum filia sua ; opes autem regni Antiochie 

 reservantur Appollonio." Appollonius ut audivit, plenus gaudio ad con- 

 jugem suam ait: "peto itaque, ut me abire permittas ad percipiendum 

 regnum." Ilia ut audivit, profusis lacrimis ait : " o domine, si in longin- 

 quo itinere esses constitutus, ad partum meum festinare debueras ; et 

 modo recedere veils, cum juxta me sis ? Sed si hoc velis, pariter navi- 

 gemus ! " Et veniens ad patrem ait: " o pater, letare et gaude, quia se- 

 vissimus rex Antiochus cum filia sua dei judicio in fulmine percussus est, 

 opes autem et diademata nobis reservata sunt. Permitte me navigare 

 cum viro meo !" Rex autem exhilaratus naves jubet produci in litus et 

 omnibus bonis impleri. Preterea nutricem ejus nomine Ligoridem et ob- 

 stetricem propter partum ejus simul navigare precepit. Et data proficis- 

 cendi copia deduxit ad litus osculaturque filiam et generum. Naviga- 

 bant. Sed cum per aliquot dies in mari fuissent, surrexit tempestas. 

 Gravis puella infirmatur interim et peperit filiam, quod facta est quasi 

 mortua. Ouod cum videret familia, exclamavit voce magna et ululatu. 

 Hecaudiens Appollonius cucurrit. Vidit conjugemjacentem mortuam, ut 

 ei videbatur. Scidit a pectore suo vestes, profusis fletibus jactavit se super 

 corpus ejus et ait : " caro conjux, Altistratis regis filia, quid respondebo 

 patri tuo pro te ?" Et cum hec dixisset, dixit gubernator : "domine, 

 corpus mortuum navis sufferre non valet. Jube ergo hoc corpus in pe- 

 lagus mitti, ut possimus evadere !" Appollonius ait ad eum : "quid 

 dicis, pessime ? Placet tibi, ut hoc corpus in pelagus mittam, quod nau- 

 fragum me et egenum suscepit ?" Vocavit servos suos et ait : "faciatis 

 loculum et foramina et cum bitumine liniri . . . ." Et sic carta plumbea 

 intus posita facit obturari. Perfecto loculo regalibus ornamentis exornat 

 et puellam in loculo posuit et copiam auri ad caput eius. Et dedit oscu- 

 lum funeri fundens super eam lacrimas. Tunc jussit infantem tolli et 

 diligenter nutriri, ut pro filia neptem regi ostenderet. Et jussit loculum 

 mitti in mari cum maximo fletu. Tercia vero die unda maris ejecit lo- 

 culum ad litus Ephesiorum non longe a domo cujusdam medici Ceri- 

 monis nomine, qui cum discipulis suis eadem die in litore ambulavit. 

 Tunc vidit loculum effusis fluctibus jacentem. Ait servis suis : " tollite 

 hunc loculum cum omni diligentia et ad villam perferte !" Quod cum 

 fecissent, medicus aperuit, vidit puellam regalibus ornamentis decoratam 

 et speciosam valde et quasi mortuam jacentem, obstupuit et ait : " o bona 



