802 SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. [Oct. 7, 



cem Ligoridem nomine curam sue puelle custodire volo." Hec dicens 

 tradidit Stranguilioni infantem deditque aurum et argentum et vestes 

 copiosas, Et juravit neque barbam neque capillos nee ungulas tonsurum, 

 nisi prius filiam suam dedisset in matrimonium. At illi stupentes, quod 

 tarn graviter juraverat, cum magna diligentia educaturos se puellam pro- 

 mittunt. Appollonius autem navim ascendit et ad longinquas Egipti re- 

 giones navigabat. Interea puella Tharsia expleto quinquennio traditur 

 liberalibus studiis una cum Philomacia, filia eorum, coetanea sua. Cum- 

 que ad XIIII annos venisset, reversa de auditorio invenit nutricem suam 

 Ligoridem subitaneam invalitudinem incurisse et sedens juxta eam cau- 

 sas infirmitatis explorat. Cui nutrix : " audi, bona filia, verba mea et in 

 corde tuo reserva. Ouem tu putas patrem aut matrem vel patriam ? " 

 Ait puella: "patriam Tharsum, patrem Stranguilionem, matrem Dyon- 

 isiadem." Nutrix ingemuit et ait: " audi, filia, originem natalium tuor- 

 um, ut scias, quomodo post mortem meam agere debeas : est tibi pater 

 nomine Appollonius et mater Lucina, Altistratis regis filia, que, cum te 

 pareret, statim precluso spiritu mortua est. Guam pater tuus Appollon- 

 ius effecto loculo cum ornamentis regalibus in mare misit, et viginti sis- 

 tercias auri posuit sibi sub caput, ut, ubicunque esset devoluta, ilia in aux- 

 ilium ejus fuissent. Navis quoque luctantibus ventis cum patre tuo lugente 

 et te in cunabulis posita pervenit ad banc civitatum. Hiis ergo hospiti- 

 bus, Stranguilioni et Dyonisiadi, una mecum te commendavit Tyrius Ap- 

 pollonius, pater tuus, votumque fecit nee barbam nee capillos nee ungues 

 tonsurum, nisi prius te nuptum traderet. Nunc ergo moneo, si post 

 mortem meam hospites tui, quos parentes appellas, iniuriam aliquando 

 tibi forte fecerint, ascende in forum, et ibi invenies statuam patris tui, 

 stantem. Apprehende illam et clama : "filia ejus sum cujus est hec 

 statua." Gives vero, memores beneficiorum patris tui, injuriam tuam 

 vindicabunt." Cui Tharsia: " cara nutrix, deum testor, si ita mihi 

 non dixisses unde essem, penitus nescirem." Et cum adinvieem lo- 

 querentur, nutrix emisit spiritum. Tharsia vero corpus nutricis sue se- 

 pelivit et per totum annum mortem ejus lugebat. Post vero induit prio- 

 rem dignitatem, petiit scolas ad studia liberalia. Et cum de scolis rever- 

 teretur, non prius cibum sumpsisset, antequam nutricis monumentum 

 introisset. Kerens ampuUam vini ingrediebatur et ibi manens parentes 

 suos vocabat. Et cum hec agerentur, quadam die Dyonisiades cum filia 

 sua Philomacia et Tharsia transibat per forum. Videntes omnes cives 

 speciem Tharsie et ornamentum dixerunt : " felix pater, cujis filia Thar- 

 sia est! Ilia vero, que adheret ei, turpis est et dedecus ; " Dyonisiades, 

 ut audivit Tharsiam laudari et filiam suam vituperari, conversa in insan- 

 iam furoris, sola sedens secum cogitavit : " pater eius ex quo hinc pro- 

 fectus est, habet annos XIIII : non venit ad recipiendum fiham suam nee 

 letteras pro ea misit. Puto quod mortuus est — nutrix ejus mortua est : 

 neminem habeo emulum. Oecidameam et ornamentis ejus filiam meam 

 ornabo." Et cum hec cogitasset, venit quidam de villa nomine Theophi- 



