1898.] SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. 303 



lus, quern vocans ait: "si cupis piemium accipere, Tharsiam interfice." 

 Aitvillicus: " quidpeccavitinnocens virgo ? " At ilia : " pessima est, et 

 ideo mihi negare non debes. Fac, quod jubeo; et si non feceris, male 

 tibi eveniet." Et ille : " die mihi, domina, qualiter hoc potest fieri." Que 

 ait : " consuetudo ejus est, mox ut venerit de scolis, non prius sumere ci- 

 bum, quam nutricis sue introierit monumentum. Ibi te cum pugione pa- 

 ratum invefliat. Apprehende crines ejus a vertice et earn interfice et 

 corpus ejus mitte in mare et libertatem tuam cum magno premio a me 

 accipies." Villicus tulit pugionem. Gemens et flens ibat ad monumen- 

 tum et ait: " heu, non merui libertatem nisi per sanguinis effusionem in- 

 nocentis virginis ? " Puella autem rediens de scolis monumentum cum 

 ampulla vini intravit, sicut solebat facere. Villicus impetum fecit et ap- 

 prehendens crines puelle jactavit eam in terram. Dum autem volebat 

 earn percutere, ait ad eum Tharsia : " o Theophile, quid peccavi contra 

 te vel contra ahquem, ut moriar : " Ait villicus: " tu nihil peccasti, sed 

 pater tuus, quite cum magna pecunia et ornamentis reliquit." Cui pu- 

 ello : "peto, domine, ut, si nulla est spes vite mee, permittas me deum 

 testari." Villicus ait: " testare ! Et deus ipse scit, quod coactus te inter- 

 ficio." Ilia vero cum esset posita in orationem, venerunt pirate, et vi- 

 dentes puellam su jugo mortis stare et hominem armatum volentem 

 percutere eam, clamaverunt : " parce, crudelissime barbare ! Ilia est nos- 

 tra preda, non tua victoria." At ille, ut talia audivit, fugiens post monu- 

 mentum latuit in litore maris. Pirate vero rapiunt virginem, mare pet- 

 unt. Villicus rediit ad dominam et ait : " quod jussisti factum est; tu 

 vero, ut consulo, induas te lugubrem vestem et ego tecum, et effundamus 

 lacrimas falsas in conspectu civium et dicemus eam ex gravi infirmitate 

 defunctam." Stranguilio ut audivit, tremor et stupor invasit eum et 

 dixit : " da ergo et mihi vestem lugubrem, ut lugeam, quia tali scelere 

 sum involutus. Heu, quid faciam ! Pater puelle istam civitatem nau- 

 fragium pertulit, bona perdidit et penuriam perpessus est, et restitutum 

 •est ei malum pro bono ! Filiam suam, quam nobis commisit nutriendam, 

 crudelis leena devoravit. Heu cecatus sum ! lugeam innocentem vir- 

 ginem ! Vinctus sum ad pessimam venenosamque serpentem." Ele- 

 vans oculos ad celum ait : " deus, tu scis, quia mundus sum a san- 

 guine Tharsie, et requiras a Dyonisiade ! " Respexit uxorem suam 

 et ait: " quomodo suffocasti filiam regis, inimica dei hominum- 

 que obprobrium!" Ilia vero induit se et filiam suam lugubres ves- 

 tes, falsasque lacrimas fundunt et clamabant coram civibus : " cives 

 carissimi, ideo ad vos clamamus, quia spes oculorum nostrorum, Tharsia, 

 quam vidistis, subito dolore defuncta est et nobis cruciatus et amaros Ac- 

 tus reliquit. Quam digne sepelire fecimus." Tunc pergunt cives, ubi fig- 

 uratum erat sepulchrum et pro meritis patris fabricabant loculum ex ere 

 et scripserunt: " dii manes: cives Tharsie virgini pro beneficiis patris 

 ejus sepulchrum ex ere coUatum fecerunt." Igitur qui puellam rapuer- 



PROC. AMER. PHILOS. SOC. XXXVII. 158. T. PRINTED JAN. 4, 1899. 



