304 SMYTH — PERICLES AXD APOLLOXIUS. [Oct. 7, 



ant, venerunt ad civitatem Machilenam. Deponitur ergo ilia inter ce- 

 tera mancipia venalis. Audiens earn leno infaustissimus ac impurus ac 

 dives contendere cepit, ut earn emeret. Sed Athanagora, princeps ejus- 

 dem civitatis, videns earn nobilem, sapientem pulchramque obtulit de- 

 cern sestercias auri. Leno ait: "ego dabo XX." Athanagora dixit: 

 " ego XXX." Leno : " ego XL." Athanagora : " L." Leno : " LX." 

 Athanagora: " LXX." Leno: " LXXX." Athanagora: " XC." Leno: 

 " in present! C sestescias auri dabo." Et ait : " si quis amplius, X dabo 

 supra." Athenagora ait: "ego, si cum lenone contendere voluero, ut 

 unam emam, plures venditurus sum. Permittam eum emere, et cum 

 prostituerit earn in lupanar, intrabo prius ad illam et eripiam nodum vir- 

 ginitatis ejus, et erit mihi sicut emerim earn." Quid plura ? Perrexit 

 cum lenone in salutatorium, ubi habuit Priapum aureum et gemmis ador- 

 natum et ait : " puella, adora istum ! " Ait ilia : " nunquam tale ador- 

 em ! " Et ait: "domine, numquid Lapsacenus es tu ? " Leno ait: 

 "quare?" Et ilia : "quia Lapsaceni colunt Priapum." Leno ait: 

 " nescis, misera, quia in domum lenonis avari incurristi ? " Puella 

 prosternens se ad pedes ejus ait: "o miserere, domine, virginitati 

 mee ! Ne prostituas hoc corpus sub tali turpi titulo." Cui leno ait: 

 " nescis, quia apud lenonem et tortorem nee preces nee lacrime val- 

 ent?" Tamen vocavit villicum puellarum et ait: " hec puella ornetur 

 vestibus puellaribus preciosis, et scribatur ei titulus : " quicunque Thar- 

 siam violaverit, mediam libram dabit ; postea ad singulos solidos patebit 

 populo." Villicus fecit, quod jussum fuerat cum lenone. Tercia die an- 

 tecedente turba cum symphonia deducitur ad lupanar. Sed Athanagora 

 princeps civitatis primus ingreditur velato capite. Tharsia videns eum 

 procidit ad pedes ejus et ait: "miserere mei, domine, propter deum ! 

 Et per deum te adjuro, ne velis me violare ! Resiste libidini tue et audi 

 casus infelicitatis mee et originem, unde sim, diligenter considera! " Cui 

 cum universos casus suos exposuisset, princeps confusus et pietate plenus 

 ait ei : " habeo et ego filiam tibi similem, de qua similes casus metuo." 

 Hec dicens dedit ei XX aureos dicens : " ecce habes amplius quam vir- 

 ginitatis propositum est. Die advenientibus, sicut mihi dixisti, et libera- 

 beris ! " Puella profusis lacrimis ait : " ego pietati tue gracias ago. Et 

 ne alicui narres, que a me audisti ! " Athanagora ait : " si narravero, filie 

 mee, cum ad talem etatem penenerit, similem casum ne patiatur." Et 

 cum lacrimis discessit. Cui exeunti obviavit ei alius et ait: " quomodo tibi 

 convenit cum puella?" Ait princeps : " non potest melius : erat enim 

 tristis." Intravit juvenis et puella more solito ostium claudit, Cui juvenis 

 ait : " quantum dedit tibi princeps ? " Ait puella : " c|uadriginta aureos." 

 At ille : " accipe integram libram auri !" Princeps audivit, ait : " quanto 

 plus dabis, tanto plus plorabit." Puella nummos accepit, procidit ad 

 pedes ejus et casus suos indicavit. Aporiatus juvenis ait: " domina, 

 surge! Homines sumus. Casibus subjacemes." Hiis dictis exiit. Vidit 

 itaque Athanagoram ridentem et ait illi : " magnus homo es I non habes, 



