1898.] SMYTH — PERICLES AXD APOLLOXIUS. 309 



guilioni et iDyonisiadi, impiissimis hominibus, a patre meo sum tradita 

 cum ornamentis et regalibus vestibus. Et per Dyonisiadem veni, quia 

 jussa sum a servis eorum occidi. Tandem petivi, ut deum invocarem, 

 antequam me occideret : mihi concessit. Piratis supervenientibus rapta 

 sum (et qui occidere me volebat, fugam petiit) et in hunc locum deducta. 

 Et deus, quando ei placet, reddet me Appollonio patri meo !" Appollonius 

 audiens omnia hec signa certissima, exclamavit voce magna et ait : " o 

 domine misericors, qui conspicis celum et abyssum et omnia secreta 

 patefacis, benedictum sit nomen tuum !" Cum hec dixisset, cecidit super 

 amplexus Tharsie, filie sue, et osculatus est eam et pre gaudio flevit 

 amare et ait: " o dulcissima nata mea et unica, dimidium anime mee! 

 Non moriar propter te ; in veni propter quam volebam mori !" Alta voce 

 clamabat dicens : " currite, famuli ! currite, amici ! currite omnes, et 

 miserie mee finem imponite ! Inveni quam perdideram, scilicet unicam 

 filiam meam." Audito clamore famuli cucurrerunt, cucurrit inter illos 

 Athanagora princeps. Et descendentibus illis in navim invenerunt eum 

 flentem pre gaudio super collum filie sue et dicentem : " ecce filia mea, 

 quam lugeo, dimidium anime mee. Jam volo vivere!" Omnes pre 

 gaudio cum eo flebant. Tunc erigens se Appollonius, projectis vestibus 

 lugubribus indutus est vestibus mundissimis. Et omnes dixerunt : " o 

 domine, quam similis est vobis filia vestra ! Si non esset aliud experi- 

 mentum, sufficeret ejus similitudo ad probandum, eam esse filiam ves- 

 tram." Tunc filia bis, ter, quater osculata est patrem et ait: "o pater, 

 benedictus sit deus, qui mihi gratiam dedit, quod te videre potero, tecum 

 vivere, tecum mori !" Et narravit ei, quomodo a lenone comparata et in 

 lupanari est posita, et quomodo deus suam virginitatem custodivit. 

 Audiens hec Athanagora, timens, ne alteri filiam in uxorem daret, misit 

 se ad pedes Appollonii dicens: "adjuro te per deum vivum, qui te 

 patrem filie restituit, ne alteri des filiam in conjugem nisi mihi. Sum 

 enim princeps hujus civitatis, meo auxilio virgo permansit et me duce te 

 patrem agnovit." Cui Appollonius ait: "non possum tibi esse con- 

 trarius, quia multa pro filia mea fecisli. Et ideo opto, ut sic uxor tua. 

 Tunc restat, ut vindicem me a lenone, qui tot injurias fecit filie mee." 

 His auditis Athanagora civitatem intravit convocatisque civibus dixit : 

 " ne pereat civitas propter unum impium ! Sciatis Appollonium regem, 

 patrem Tharsie ad hoc venisse. Ecce classes navium properant cum 

 grandi exercitu ad destruendam civitatem propter lenonem, qui filiam 

 suam Tharsiam in lupanari constituit." Hiis dictis concursus magnus 

 lactus est et tanta commotio populi, ut nee viri nee femine remanerent, 

 quin currerent omnes ad Appollonium regem videndo eum et misericor- 

 diam petendo. Ait Athanagora : " consulo ad hoc, ut, ne destruatur 

 civitas, deducatur ad eum leno." Captus est statim leno et ligatis mani- 

 bus a tergo deducitur ad regem. Appollonius, regia veste indutus, tonso 

 capite, diadema imposuit capiti suo, tribunal ascendit cum filia et civibus 

 dixit : " videtis Tharsiam virginem a patre suo hodie cognitam, quam 



