1S98.] SMYTH — PERICLES AND APOLLONIUS. 311 



Egipti partes pecii. Quarto autem decimo anno adveniens, ut filiam 

 meam expeterem, dixerunt earn esse defunctam. Et dum credidi, in 

 luctu vixi et in lugiibribus veslibus, et mori cupiens mihi fiiia mea red- 

 dita est," Cum hec et hiis similia narraret, Altistratis regis filia, uxor 

 ipsius, levavit se et rapuit eum in amplexus volensque eum osculari. 

 Appollonius autem repulit eam a se cum indignacione, ignorans, quod 

 uxor'sua esset. At ilia cum lacrimis dicebat : " o domine mi, dimidium 

 anime mee, cur sic agis ? Ego sum conjux tua, Altistratis regis lilia, et 

 tu es Tyrius Appollonius, maritus et dominus meus, tu es magister meus, 

 qui me docuisti, tu es naufragus, quem amavi non causa libidinis sed 

 sapiencie." Appollonius hec audiens statim eius noticiam habebat, 

 cecidit super collum eius et pre gaudio lacrimas emisit dicens : "bene- 

 dictus sit Altissimus, qui mihi uxorem cum filia reddidit !" At ilia : " ubi 

 est filia mea ?" Et ipse ostendens Tharsiam dixit : " hec est filia nostra, 

 quam vides." Ilia vero osculata est eam. Fit leticia magna in tota 

 civitate et in circuitu : quod rex Appollonius uxorem suam in templo 

 invenit, famatum est, Appollonius ascendit navim cum uxore et filia et 

 genero, revertentes ad patriam suam. Veniens igilur Appollonius 

 Antiochiam regnum sibi reservatum recepit et^ pergens Tyrum constituit 

 in locum suum Anthanagoram generum suum, Deinde cum ipso genero 

 et filia sua et cum exercilu regio venio Tharsum jussit comprehendere 

 Dyonisiadem et Stranguilionem et duci ante se et coram omnibus civi- 

 bus ait : " cives Tharsenses, numquid ego alicui vestrum exstiti ingratus ?" 

 Omnes dixerunt: "non, domine! Parati sumus pro vobis mori, Hec 

 statua est facta in signum, quia nos amorte salvastis." Appollonius ait : 

 " commendavi filiam meam Stranguilioni et Dyonisiadi uxori sue, et eam 

 mihi reddere noluerunt," Infelix mulier ait: "bone domine, numquid 

 non tu ipse titulum monumenti eius legisti ?" Appollonius jussit venire 

 filiam suam Tharsiam in presencia omnium, Et Tharsia maledixit 

 mulieri et dixit: " ave, salutat te Tharsia ab inferis revocata!" Infelix 

 mulier videns eam toto corpore contremuit, Cives mirabantur et gaude- 

 bant. Et jussit Tharsia venire villicum, cui dixit: " Theophile, ut possit 

 tibi ignosci, clara voce responde : quis me interficiendam tibi obli- 

 gavit ?" Tunc cives rapuerunt Stranguilionem et Dyonisiadem et extra 

 civitatem trahentes lapidaverunt, volentes et Theophilum occidere. Sed 

 Tharsia eum a morte liberavit. Et dixit : " nisi mihi spacium ad orandum 

 dedisset, modo eum non defenderem," Appollonius dedit munera ad 

 restaurandam civitatem, Et moratus est ibi tribus mensibus, Navi- 

 gans inde Pentapolim civitatem curiam ingreditur ad Altistratem regem. 

 Gaudens rex vero senex factus est, vidit filiam suam et neptem cum 

 marito suo, rege. Per integrum annum letanter insimul permanserunt. 

 Post hec moritur perfecta etate in manibus eorum, dimittens dimidieta- 

 tem regni sui Appollonio et medietatem filie sue. Omnibus hiis peractis 

 dum ambularet Appollonius juxta mare, vidit piscatorem, qui eum post 

 naufragium recepit, Jussitque eum apprehendere et ad palatium duci. 



