Die Arten der Gattung Ephedra. 53 



12. Ephedra fragilis. (T. ii. t. xii. f. i— lo.) 



Diagnose : Anfherae 6 vel 5, rarius 4; galbulifeminei biflori vel uniflori, lyrimo elongato-ovati. Spicae masculae 

 plerumque in glomerulis densis sessilibus, rarius inaequaliter pedunculatae fasciculatae. Galbuli brevifer fasciculati 

 peäunculis iiiciirvis. 



Beschreibung: Friitex dioicus frarissime submonoicus) liabitu valde vario, nunc in arboribus et arbustis 

 alte scandens vel in saepibus subscandens, nunc soln prostratus vel e locis editis longissime propendens, nunc 

 erectus humilis vel fere arbovescens ramulis mox flexuosis, tenacioiibus, mox rigidis, fragillimis. 



Eamuli flexuosi vel rigidi teretes vel interdum sectione transversa elliptica, inferne in pseudoverticillis vel 

 fasciculis plerumque crebris, superne oppositi vel sparsi, internodiis interdum paulo ad dextram tortis nunc 

 valde elongatis nunc abbreviatis ad iiiim crassi. Cortex vigens obscure viridis, rarius pallescens, saepius fusce- 

 cescens, sublaevis, raro scaber, tenuissime striatus; cortex exaridus fusco-viridis , deinde fusco-cinereus vel 

 cincreus, epidermate crassiusculo sero in laciniis varie latis soluto vel tarde et aequaliter detrita. Khytidoma 

 t'uscum vel cinereum, longitudinaliter rimosum, crasso-fibrosum. 



Gemmae terminales ovatae. 



Folia bina ad vaginas reducta, 1—2/m»i longa, raro longiora, dorso virentia, herbacea, caeterum mem- 

 branacea, ad '/jj — ^4 connata, vaginae dentibus triangularibus acutis vel obtusis, deinde fuscescentes, mox 

 siccae, fissae, laciniae saepe patentes vel recurvae, demum corrutae. 



Spicae masculae paucae vel plures glomeratae, rarius subsolitariae, sessiles vel nonnullae breviter pedun- 

 culatae, rarius una alterave pedunculo elongato insidens, p'erimique aequaliter in nodis ramulorum jnniorum 

 dispositae. Spicaovata, a(15;/MH longa, florum paribus 4 — 8. Bracteae lato rotundato-ovatae, obtusae, I'/e^- mm 

 longac, margine angustissime membranaceae, iutegrae vel miuutule fimbriatae, basi vel ad '/^ counatae. I'erian- 

 tbiuni bracteam superans, a,d 2y^mm longum. Columna staminalis longe exserta ad '6'/^mm longa, superne 

 saepe nigricans. Autberae plerumque 6, rarius 5, vel 4, sessiles, mediocres, 0.35 — OAmm longae, in capitulum 

 obliqiium dense aggregatae. 



Galbuli florales uni- vel biflori solitarii vel subsolitarii peduuculis brevibus 1 — 7 internodia plerumque 

 valde abbreviata amplecteutibus insideutes, pedunculi vaginulis plus minusve crebris et laxius vel arctius 

 approximatis obsiti eximie apogeotropici ideoque in ramulis erectis prorsus, in ramulis de[)endentibus retror- 

 sum curvati, plerumque fasciculati vel pseudoverticillati, rarius solitarii. Galbuius initio elongato-ovatus vel 

 subcilindricus, bracteanim ]iaribus 2, vel 3. Bractearum par infimum brevissimiim vel ad '/.^ connatum, intcr- 

 niedium longius, sed tubi iutimi diinidium band attingeus, intimuni longe tubulosum, tubo valde exseito ad ^/, 

 vel paulo ultra connatum; omnium lobi breviter ovati vel rotundati, latissimi, obtusi, anguslissime membranaceo- 

 marginati, integri vel minutule fimbriati. 



Flores bini vel flos solitarius, nunc bractcis occulti, nunc cxserti. Integunientum priraum anguste oblon- 

 gum. Tubillus rectus, exsertus, ca. 3jh?w longus, limbo breviter lignlato integro vel lobulato, rarius l)revissimo 

 ore subtruncato. 



Galbuius mafurus ad 8 — 9 mm longus, globosus, bracteis valde carnosis, rubris. Semina ovata, dorso con- 

 vexa, facie plana (si duo adsunt) vel utrinque convexa, interdum leniter curvata. 



NB. Rarissime in ameutis masculis flos foinincus terrainalis intermixtus iuveiiitur. 



Verbreitungsgebiet: Kanariscbe Inseln, mediterrane Küstenzone mit Ausschluss von Süd-Frankreich und 

 Italien, im Süden in das algerische Bergland bis an den Rand der Sahara übergreifend. 



Literatur: Deafoutaines, ri. Atlaiitica II. p. 372. (an VIII = 1800.) 



Willilcuow, Spec. plant. t.IV. p.II. p.86ü. — Sprengel, Syst. Veg. vol. III. p. Gfi. — Parlatoro, [i] Gnet. p.355; 

 z. gr. Th. — Sibthorp, Fl. Graeo. X. p. 51. t. 961. 



Auszusehliessen sind: Bei Pariatore [i| die Citatc von Asso und E. Clusii Dufour in Bull, de la Soc. bot. VII. p.445, 

 f= E. distachya L.) 



