158 Antonii Beutolonii 



qnin iino subtilius inquhens suspicatur, symlwliim esse 

 Septimii Severi cum filiis suis Geta, ct CaracalUi ( Kepett. 

 1. c. p. 60.). Sentiat Gnattanius, quiil vclit. CtMtum est, no- 

 meu lapiflicinae ab his anaj;lypliis profcctiim. Dolciulunn , 

 quod nulla iuscriptio suh aedicula supcrsit, ({uainvis locum 

 ad inscriptionem hacc prae se ferat, ubi nomina percgri- 

 natorum, qui accesseiunt, i\iscriptioui abolitae nunc sub- 

 stituta , nequo dosunt nomina Micliaelis Angcli Bonaiotac, 

 et Antonii Canovae sculptorum magni nominis, qui statua- 

 riam, et sculpturam Graecorum renovarunt. 



Post lioc iter ter ad easdem lapidicinas redii. Primo, quod 

 contii;'it Non. Kal. Aug. ejusdeni anni 1808., eram cum 

 botanico perinsigni , et amico optimo Auguslo Pyramo De 

 Caudollco. Secundo, quod fuit Kal. Aug. ann. 1810., Co- 

 lumnatam us<];ue pervoui , et iterum lapidicinam del Fan- 

 ti scrilli adivi. Postreino quod ad Tert. Non. Aug. ami. 

 18'27. referendum, lapidicinas Turanii invisi. Columnata 

 viculus est, sen potius castellum loco alpestri situin prope 

 Sacrum. Opinio est,olIm hie t'uisse ergastuluni , ubi Ro- 

 mani uoctu mancipia claudebant, quaeinterdiu marmori ex- 

 cidendo operam dabant. Vetus inscriplio ibi anno 1810. 

 detecta, quae fort nomina Consulum Romanorum ab an- 

 no XVI. ad annum XXII. una cum nominibus decuriouum, 

 et magistrorum vici, aliquod indicium , nisi certitudinem, 

 de hac re suppeditat, et forte ostendit ibi fuisse Roma- 

 norum coloniam. Eadem iuscriptio edita est a Repetto in 

 Diz. geogr. Tosc. tom. 1. p. 787. Caeterum ex hoc loco 

 fuit Danesius Cataneus sculptor insignis, et poeta, qui 

 Torquati Tassi laudes meruit. 



Non longe a Columnata spelunca est, quo loco dicitur // 

 Canal i^rancle. Haec putatur fuisse vatis Aruntis habi- 

 tatio ( Rcpett. sopra 1' alp. Apuan. p. 61. ) : 

 E I tnonte angora et la spclonca propria 

 La dove slava lo 'ndovino (err. typ- Lodovito) aronta 



Face, degli Ubert. Ditt. mund. 

 Venct. 1551. lib. 3. cap. 6. 

 Dantes quoque canebat : 



