ITS Antonii Bertoi.onii 



« niomoria di se, come gia avevano fatto gli antlclii , sta- 

 « tue grandi invitato da que' iiiassi » ( Vit. de' Pittor. 

 torn. 3. pag. 726. ; sed cum Bonarotus haec meditabatur, 

 nondum fiierat ad Altissimum. 

 In lapidicinis Senavetiensibiis paucae plantao mihi obve- 

 uerunt : 



p^aleriana rubra L. 



Scabiosa liolosericca Fl. Ital. In Altissimo. 



Cnmpanld Erinus L. In lapidicina c/clla 

 Capella. 



Verbascum nigrum L. In ripa fluminis P'ezza. 



Caucnlis plntycarpos L. 



f^icia septum L. In Altissimo. 



Hypericum Androsaemum L. Ibidem. 



Sphagnum latifolium Spr. In sylvaticis supra la 

 Capella . 



Lepraria c/ilorina /? Ach. Ibidem. 



De situ alpium Apuanarum. 



Alpes Apuanae catenam continuam montium sistnnt, quae a 

 septentrionibus ad meridiem per decern, aut duodecim 

 millia passnum recta extenditur ; ambitus vero earum in 

 radicibus ad triginta millia passuiuu supputari potest. Ele- 

 vantur in cristas , quarum altera in alteram percurrere 

 videtur. Veteres vocarunt montes Lunae. « Ad montes au- 

 « tem Lunae incnmbentes urbs est Lucca » Strab. Geo- 

 graph. Basileae 1,539. lib. 5. p. 146. Joannes Boccaccius 

 fusius eas descripsit : « Petra apuana mons est olim gallo- 

 « lorum frimenatum ab initio apennini in agrum lucen- 

 « sium protensns : bine ligusticura tuscumque mare, et 

 « veterem lunam civitatem : inde pistoriensium et florenti- 

 « norum campos aspiciens: et procurrentia in euroaustrum 

 « apennini jnga: rigens fere nive pcrpetua:et a quo quoii- 

 « dam apuani denominati simt galli. » De montib. edit. 

 Ven. ann. 1494. p. 138. Post Boccaccium Joannes Targio- 

 nius Tozzettius eas diligentius sic indicavit: « Tutta quel- 

 « la parte di Toscana Cranducale, die oggidi si addimanda 



