Mi 



i.fj.iscellanea nostra nona vice datiirus piinio loquar de 

 tribus plantis oleiferis , quippe quae utiles sive ad me- 

 dicinam, sive ad usum domesticum , et harum duae pror- 

 ^us novae . 

 . Plinius secundiis in capite quarto libri vigesimi tertii Na- 

 turalis historiae (edit. Paul. Manutii 1559. p. 620., t-t 

 seq. ) de oleis medicatis pertractat, inter quae memorat 

 oleum Selgiticum nervis utile, sed silet de lierbis, qui bus 

 conliceretur. Jam antea de boo eodeni oleo loquutus crat in 

 capite septimo libri decimi quinti (edit. cit. p. 370. 371.), 

 breviterque dixerat : « Suis herbis conqionunt inter Cap- 

 padociani, et Galatiam , quod Selgiticum vocant, )> necjue 

 Iiic quoque istas berbas declaraverat . Arduiiuis commen- 

 tans Plinium putat bujusmodi oleum ita dictum a Selge 

 Pisidiae oppido, de quo meniinere Polibius, Ptolemaeus, 

 et Stepbanus ( Plin. cum Ardiiin. Parisiis 1741. torn. 1. p. 

 737. in nota ) ; verum nuUo argumento sententiam suam 

 demonstrat , ncquc baec omnium inelior mibi videtur,cuin 

 magis consonum rationi sit, nomen ab berbis , quibus ole- 

 um fiebat, non ab oppido fuisse desumptum. Vocabulum sel- 

 giticum profecto non est latinae originis, sed ab Arabum 

 lingua onmium antiquissima profectum. Habemus ex Pi- 

 uaeo (Hist. pi. Lugd. 1561. p. 143.), Rapum ab Arabibus 

 vocari nominibus Scliein, Selgem , Se/giem , Alse<^iein. 

 Quis est, qui non intcUigat, bine oleum dictum Selgi- 

 ticum ? Ergo oleum Selgiticum Plinii erat ex rapis , e 

 quorum seminibus etiam nunc oleum magna manu educitur 



