512 DOMINICI OuALANDII 



NosoclioiDiiim, piis honiinibus adjuvantibus, recipitur, ubi 

 ([uadain die nilrabilem sil)i visas est videre visionem, qua 

 alter omnino tieret, ac ad inajiiia capessenda ac perpetranda 

 vocaretur. Atque hie, Academiri praestantissimi, ejus deli- 

 rium initium habuit. Illud tanien valde stupendum phoeno- 

 tnenon est, Aloisium nostrum numquam non ordinate, dihi- 

 c'ide ac cum quodani veritatis colore ea cuncta vel rniuutio- 

 ra narrasse, quae sibi ante annum vitae trigesimnm arcide- 

 re, idque praestitisse itidem, quantalibet vi delirii lU'gere- 

 tur;at de rebus tempus illud subsequentibus dicere voien- 

 tem, omnia baud secus confusa exponere solitnm, ac mens 

 ejus perturbata sinebat. Hinc operosum est admodum ideas 

 ejus abnormes, falsa judicia et absurda ratiocinia (cum ideis 

 tamen praeconceptis usque convenientia) ad idem revoca- 

 re caput, unoque sub aspectu ponere, ut inde clare pateat 

 forma ejus a mente aberrationis. Itaque homo novus, ut ipse 

 ajebat, per cam visionem extitit, magnis praetcrea honoribus 

 cumulatus , nempe purpura Cardinalium , una cum legis gra- 

 tiae Diaconatu, quern ordinem immaculatus suscepit. Saepis- 

 sime in illos maledicta jaciebat , qui lesu Christi imaginem 

 in eo venerari detrectarent. Nam se inimicos dictitabat ha- 

 bere multos, vi quorum servabatur carcere ; at futurum non 

 multo post ut quantum ipse vas electionis sit olucescat . Per 

 aulas Nosochomii magno supercilio ambulat , uosque vilissi- 

 morum animalium nomine vocat, mures, scorpiones , Inmbri- 

 cos , aliaque hujusmodi: profitetur se patienter vincula tole- 

 rare eo quod dies arcana libertatis sibi a longe affulgeat. Si 

 quis ejus sermonibus assentitur, bonum ac perhumanum in- 

 venit ; sin autem advei'satur aut irridet, oppugnatorem ac 

 exprobratorem babet acerrinuim ; siquidem vehementissime 

 caussam suam tuetur, oculis igneis ct extantibus, accenso vul- 

 tu, minaci obtutu, voce elata et sonora; in furorem, uno ver- 

 bo, agitur eo tremore omnium membrorum, ut quivis prae- 

 sens miserescat. Quotiescum({ue hue rcsdevenit, enm a cae- 

 teris segregare opus fuit ; post horam unam , vel ad summum 

 duas furor cessabat. Hocquoque animadversione dignum pnto, 

 ilium, cum laetus ac content us erat, aut nemo notabat verba, 

 quae ei ab delirio aliquando excidebant, in more habuisse 



