64 Antonii Bertolonii 



sistebant alvum bubus. Sura Maniilius id aliter interpre- 

 tatur , et tradit fabae modios decern , viciae duos , tan- 

 tumdem erviliae in jugere autumno misceri, et seri soli- 

 tnni. Melius et avena graeca , cni non cadit semen , ad- 

 mix ta. Hoc vocitatum ocymum , bouniqiie causa seri so- 

 litum (1). Hie primo loco velim adnotetis, Plinium Var- 

 roni contradicere , cum statuit , ocinum sistere alvum bu- 

 bus ; VaiTO enim aperte illi tribuit alvi ciendi facultatem , 

 et haec res verisimilior est , quia de herba adhuc tenera 

 agitur. Secundo dum Plinius sententiam Surae de ocino 

 e plantis diversis exponit , dicit , Suram aliter interpreta- 

 tum fuisse Catonis , et Varronis verba , putatque , Cato- 

 nem , et Varronem de una tantum plantarum specie sub 

 ocini nomine intellexisse ; sed quoad Catonem animadver- 

 tere oportet , ocinum ab eo ad pabulum referri ; pabu- 

 lum vero obtinebatur satione recrementorum foeni , qua 

 necessario plures , diversaeque herbae nascebantur ; qua- 

 re probabilior videtur sententia Surae contra Plinium , 

 scilicet ocinum Catonis a plantis diversi generis ad pabu- 

 lum satis oriri. Aliter vero sentiendum de ocino Varronis, 

 qui liabuit pro una tantum specie e fa])uli genere. Do- 

 lendum , quod ad banc speciem declarandam uno tantum 

 characteie a siliqua , seu legumine petito usus sit ; qua- 

 re haec magis conjecturis , quam re assequi jiotest. Inter 

 plantas vernales , quae in satis vulgatissimae reperiuntur, 

 est Lathyrus Aphaca L. Agricolae passim eum carpunt ad 

 pabulum praecox boum , carptusque ab inferioribus re- 

 pullulat , qui si profundius falcula secetur, non repuUu- 

 lat, gemmis omnibus ejus ita ablatis. Legumen fert legu- 

 niini viciae simile , ideo ad fabuli genus omnino pertinet. 

 Hunc ego ad ocinum Varronis referendum duco. Ergo si- 

 ve explicemus ocinum Catonis ab una, aut pluribus,di- 

 versisque plantis, sive cum Varrone ab una tantum le- 

 guminosarum specie , habebimus ea , quae in tanta rerum 

 obscuritate probabiliora , nisi certiora , videntur. Post Ca- 



(1) PHn. Nat. hist. torn. 6. lib. XVIH. cap. XLII. p. 248. 249. 



