51 G J. JoSEPHI BlANCONI 



tiones qiiaedam tamen, licet conti'oversae , in cl. Dubois (1) 

 aliqua duliia excitant, et ideo incerta adluic restat sedes 

 liiijus teneni in serie geologica. Caeteium mihi videtur, 

 nisi Fossilium species reapse nobis aversentur, nos inde ar- 

 guere posse ex analogia quantum sequitur, nempe Terrenum 

 illud pliocenicuni marinum , quod luicusque periplum no- 

 strum secutum est circa Mediterraneum , quodque semper 

 et imposterum occurret nol)is iter nostrum perficientibus, 

 terrenum illud dico non defutiuiun neque in liac parte 

 orae vetusti maris in qua jacent Podolia, Volliinia, nee non 

 in ilia Euxini septentrionalis. 



76. -- Superius obtegit cunctas huniiles regiones Crimeae, 

 atque faucis Danubii per Odessam, et Bessarabiae meridio- 

 nalis, Cherson usque ad mare Azof. — II se pursuive (2) 

 sur toutes les rives septentrionalcs de la mer noire , et s' etcn- 

 cle jiisqu' a la mer Caspienne , formant ainsi le terrain de ces 

 Steppes inimenses qui separent ces deux mers. Aucune dislo- 

 cation ginerale n' a encore derangi V orizontaliti de leur 

 couches. — 



77. — Stratorum plures species hoc Terrenum componunt. 

 Sunt enim Strata regularia Marnae argillosae , vel Argillae , 

 vel Marnae calcareae , vel Faluns , quod nil aliud est nisi ag- 

 gregatio fragmentorum Coclilaearum , et tandem strata Cal- 

 carei albescentis fossilibus infarcti. Supra maris aequor extol- 

 litur Terrenum hoc per 100 vel 150 pedes; et strata cal- 

 carea superiorem partem tenent. Calcareus nonnunquam so- 

 lidus est , ita ut pro lapide ad edificandas domos adhil^ea- 

 tur; at saepe saepius mollis est, spongiosus, et hue illuc 

 in marnam transit in qua fossilia testam suam servant , et 

 characteres exhibent tales, ut quisvis illis optime et diligen- 

 tissime studere possit (3). 



78. — Fossilia vero tanta copia reperiuntur ut ad prodigium 

 usque inibi occurrant, et stiata calcarea unice testis con- 



(1) V. Archiac. Progr^s. T. 2. pag. 869, 919, 926 et seq. 



(2) Vernenil. Gfohqie de la Crimce. Meraoires de la Soc. G6olog. de Fran- 

 ce. T. 3. 1." Ser. 1838. pag. 12. 



(3) V. infra. 



