170 Antonii Santagatae 



que ad universes pertinent vel parvi fiunt vel penitus omit- 

 tuntur, non sic vero si ea ipsa, quamvis commuuia, snm- 

 nios respiciaiit viros, quae referri debent , nam libenter an- 

 diuntur, hand praeterniittani natum fuisse XII Kal. Octol). 

 anno MDCCLXXIIII, illlque patrem extitisse Franciscum et 

 matrem Gesuahlam Ab (Jlino adniiranda quidem probitate 

 spectabiles. Noc praetereani sororem babuisse natu inajorem, 

 quae fratre adbtic ])uero, cum nupta esset, a famiba patris 

 discessit, ct quam inde post abquot annos iterum Josepho 

 conjnnctani, et ad inebores conditiones perductam excepit 

 boc iibistre, in quo praesentes adsumus, scientiarum et bt- 

 terarum domicibum , quod bercle tanto bominiut conveniens 

 sedes et vere illo digna prae ceteris se praebeJiat. Hie perpen- 

 datur etiam gracibtate et corporis infinnitate sic affectum esse 

 ut alacrem sobim aiiimi vim, laterum vero viriumque osten- 

 deret debibtatem. In boc rerum statu et conditione , ea 

 sumptuum adbibenda erat dibgentia, qua parsimonia fnigi 

 nee obesset adolescenti , nee domus famibari curationi no- 

 ceret. Dum autem baec ilbus sabitis et domestici consibi 

 ducebatur ratio , ejus excolebatur ingenium et animus adeo 

 ut a teneris usque unguicubs vigil et promptus facib me- 

 nioria vigeret , et audita et perspecta egregie et tenaciter 

 retineret. Haec, quae ad virtutem facta est progressio, nullo 

 negotio tabs perfici potuit, cum optima illius naturabs indo- 

 les et ingenium ad pietatem et studium fere dicam propel- 

 lerent, et peculiaria novae virtutis specimina polbcerentiir. 

 Et revera nondum epbebus cum ad latinorum linguam per- 

 discendam se appulisset , ut erat tunc in more positutu 

 institutoque ma]orum,eam tarn avide celeriterque anijjuil, 

 ut niirati omnes ilium praemiis donare et dignitatibus, quae 

 juvenibus elargiri possunt, insiguire crediderint. His pera- 

 ctis, bumaniorum bttcrarum viae se commisit, in qua vix 

 credas quantum properaverit gradum ut eam divinam Ar- 

 tem citissimus assequeretur , qua et ipse doctus eniteiet 

 et nobibs inter Rbetores dissertissimos. Ita autem enituit 

 ut summa copia et singularis facultas dicendi ipsi non de- 

 fuerit; et si incredibile illud, quo uti poterat et strenue 

 pro voluntate utebatur, dicendi genus non ita coluit ut in 



