De Josepho Mezzofantio. Sermo I. 175 



tulit ut omnium comparatione rejecta ad infinitam gloriae ex- 

 celsitatem supervolaverit. Octo, o res miranda! Octo et quin- 

 qiiagiiita possidebat linguas, inter quas ea non deerat qua 

 utuntur vulgares et abjecti praestigiatores vulgo zingari. Ilia- 

 rum multae erant,quas peregrinas vel exteras vel potius exo- 

 ticas Doniinavisses, et ipsi hoc satis erat ut is omnium tem- 

 porum , regionum omnium , imo totius oi'bis homo acclama- 

 retur. Decernere autem supererat eum haec idiomata sic do- 

 minari ut illoruni usu facilis et summe elegans illius apud 

 omnes exiret sermo. Multae sunt argumentorum rationes 

 quae una mente unaque voce id aperte declarant firmeque 

 suadent. Cum autem luculentis periculis ipse adfuerim, quae 

 in propatulo veritatem ponere videantur, haec omnia prima 

 vobis referam , alia deinde expositurus , vestrumque erit pro- 

 ferre judicium. Inter bellorum certamina, quae initio hujus 

 saeculi displosa flagrarunt, illud recordemini quod in Russo- 

 rum et Turcarum imperiis exarsit. Hoc prlusquara suscipe- 

 retur, Legatio Moscoviae^ cui praeerat Italinski, Constantino- 

 polim deseruit, et Melitem se contulit ubi degit ad menses. 

 His elapsis Imperatoris jussu Tergestem ipsi pergendum fuit , 

 et mari Mediterraneo trajecto ad pelagum Adriaticuin per- 

 venit, ex quo evasit in terram et se Anconae detlnuit. ]Mul- 

 tis conficiebatur Legatio, cui adjungebantur Interpretes, qui 

 vulgo Dragomani dicuntur, nee non Angelus Timoni Cancel- 

 larius. Hie Alexandri frater erat , qui tot annos mecum vi- 

 vebat. De illius accessu nunciatum fuit statim , statimque 

 Alexander abiit , et fratri concurrit obviam , eumque cum 

 Matthaeo Pisani Interprete Bononiam perduxit. Domi man- 

 sere meae ad ali([not dies, quo tempore ipsis comitem se 

 praebuit Mezzofantius, et conjunctissimam onmes inter se 

 inierunt societatem , qua multiplicia et varia in eo linguarum 

 praecipue orientalium experimenta cum fierent, mira quae- 

 dam suavitas et delectatio in iis excitabatur , idque veruin 

 et possibile nanciscebantur quod antea ne vix unquam ani- 

 mo et mente convenienter sibi effingere potuissent. Quod si 

 id affirmant praeclari viri , quorum est linguas colere , atque 

 in his addiscendis ac perficiendis omne suae aetatis tempus 

 operamque impendere, quid aliud superest optandum ut per- 



