184 Antonii Santagatae 



zofantium iis floruisse temporibus quibus, cum Lello arde- 

 ret Italia, iniinineri alienigenarum exercitus in earn iinim- 

 perent , ot illonim agmiiia (niinlo plus quam semper so- 

 lent) banc miseiam legionem diiipcrent et vastarent. Ex quo 

 niultarum nationum et gentium buc adveneie milites , et 

 per baec loca transiere, adeo ut vaiius et multiplex illoruiu 

 sermo et lingua diu audiii posset, et vocum inflexiones et 

 sonitus perciperentur. Id auteni quam levi vel potius nulli 

 adjumento ipsi fntmum esset, inutile est addere. Emicuit 

 autem naturalis illius ingeuii dexteritas cum miles Polonus, 

 qui Italorum linguae nescius banc a Mezzofantio discere 

 pctiit , optata est consequutus , quin is nativam militis c?il- 

 leret linguam: quo eventu, cum is suscepto fungerotur mu-' 

 nere, discentis sermonem tam cito agnovit et tarn avide 

 arripuit, ut incertum foiet quisnam illorum inde esset do- 

 ctior. Quisnam baec quae eveneie et retuli , eventura cre- 

 didisset, etsi magnis viris, ut ajebat Tullius, omnes res pro- 

 spere eveniant ? Haec mebercle cum praeter naturam bomi- 

 num videantur, sunt etiam necessario praeter illorum opi- 

 nionem. Sed baec portenta, quae generatim sunt insoleutia 

 quo ad onnies , perrara et siugularia non sunt quo ad Mez- 

 zofautium, cum alia aliis similia noscantur , et aeque re- 

 ferri possint. Sumnia auctoritate et fama valebat apud Bo- 

 nonienses Caspar Utiinius, vir doctriua excellens et scientia 

 tum in medicina facienda cum in monitis praeceptisque tra- 

 dendis, quibus juvenes docte sapienterque erudiebat. Pra- 

 ter illi erat qui, cum musicae studiis devoveretur, in Sve- 

 ciaui se transtulit et Holmiae domicilium collocavit. Ei vir- 

 go nupsit filiumque genuit, qui iutegram iude aetatem asse- 

 cutus litteris evocatus est a patruo, et in Italiam ductus 

 ab eo tamquam a patre exceptus. Festivae quidem fuit ad- 

 ventus laetitiae. Sed injucundum et molestum erat eum lo- 

 quentem audire, quin ejus sermo ejusque animi sensus perci- 

 perentur, cum eam solum nosceret et adbiberet linguam, qua 

 Holmiae incolae utuntur. In boc implexu visum est opportu- 

 iium ad Mezzofantium confugere , ejusque postulare subsi- 

 dium , boc firmo , quod eum septentrionalis ilia lingua baud 

 lateret, et magno proinde ipsi jungi posset usu familiaritatis. 



d 



