De Josepho Mezzofantio. Sermo II. 187 



Valpergae qui Victorii Alflori fueiat Praeceptor, In ea erat 

 opinione vel potius suspicioue, qua arl)itiabatur Mezzofan- 

 tium , pro lingiiarum infinitate quas nosccbat , leviter in 

 singulis et praoscitini in latiiia lingua esse eruditum. Qua 

 de re desideiiu ilagraie et ardere coepit explorandae ex se 

 ipso illins scientiae et doctrinae (juae luiic linguae refere- 

 batur. Hoc [)oiro sihi proposuit, et ad optatum et conqui- 

 situm exitnm eveuire curavit ad hunc modum. Difficillima 

 argumenta quae latinani lingiiam respiciunt et quae nondum 

 sunt defmita , quaestiones abstrusas expiscari et consideran- 

 das ipsi exponoie, judicioque suo cxliibere caute et pru- 

 denter constituit, ne iniprobulani calliditatem detegeret vel 

 etiani aliquaiituluni auiiiiadvcrtcret. Hoc dnctus coiisiiio Bo- 

 noniam advniavit, et ])0?t aliquot dies ad iuijus Instituti 

 Scientiarum Bii)liotiiecam , cui praeeiat Mezzolantius , se 

 contnlit. Huic notus erat sutnmus ille Philologus, ideo(jue 

 honorillce acceptns, omni geMiere humanitatis, quod vultu et 

 verbis expriini poterat , liiit consaiiitatus. Ibi aderat Michael 

 Ferruccius , cujus in iitteris excellentia innotescit omnibus. 

 Sine uUo peculiari delectu primi fucre sermones, ex quibus 

 postea facile promptumque evenit Philologo ad gravia tran- 

 sire , et perobscuras et scabrosas incjuisitiones aggredi : quae 

 praeter vix indicatas ad Popidorum Orientalium Philologiam 

 Historicani et Ar(;lieologicani spectabant: ut liberius collo- 

 quium congressusque rite progrederetur, in proximuni se 

 cubiculum commisere ; ibique recepti disceptationem diu 

 produxere, donee vel penitus tolleretur controversia, vel sal- 

 tern rerum dirinieretnr obscuritas. Disserentium sermo eo 

 pervenit ut Mezzofantio jure et merito Bucheron tribue- 

 ret, quod antea ne imaginari quidem potuisset. Quae subtili- 

 ter et copioso disseruere eam ipsi praebuere opportunitatem 

 qna inirum in modum eruditionis et doctrinae lationem fe- 

 re dicam excederet. Et revera Clarissimus Bucheron tanto 

 cognitiotumi splendore accensus, ab ea discedens iitterarum 

 palaestra, cum Fcrruccium offendissct qui jam initum iiosce- 

 bat certamen , et ab hoc interrogaretur quid de Mezzofan- 

 tio sentiret, admiratione plenus respondit. AEdepol est Dia- 

 bolus. Qua significationis vi satis apparuit, nihil esse in 



