De Josepho Mezzofantio. Sermo II. 189 



perantem , vel in ipsis dolorum conclavibus ab aegrotanti- 

 ims luctnm et lacrymas abstergere? Haec, quae nos testari et 

 confiteii, non lie aperte confirniaiit notioiies, qnas ade- 

 ptus est Mezzofantius, pro societatis bono sibi potissinium 

 comparavisse ? Maxime cum in omnibus ejus oj^eribus ful- 

 gebat voluntatis procHvitas qua civibus tribuerentur bene- 

 ficia. Imberbis juvcnis sed oinni bberali doctrina peritissi- 

 mus baud renuebat adolescentes instituere, et expectationi 

 ac s[)ei exitus tarn febciter respondebat ut prae gaudio Pa- 

 rentes, quibus fdiarum etiam educatio et discipbna nudtuni 

 intererat, illius fidci et saj)ientiae tutas committereiit. Haec 

 suscepta munera suinnio explebat studio, et cum maxima 

 emobunenta et fnictus ex his percipi posse arbitraretur , 

 in eo totiis erat ut optimae praeceptiones non deficerent , 

 sed copiosa semper et plena in ipsos deduceretur instructio. 

 Et revera hoc officii genus omnium primum esse judica- 

 bat , et artiuni bberabum magistros et vivendi praeceptores 

 sine virtutum ornamentis esse non debere affirmabat. Ex 

 hoc cum multi ad eum juvenes confluerent , nee ad btte- 

 ras ab eo institui possent omnes, eorum abquos optimae 

 sororis fiUo Josepho Minarellio tradebat , qui niirabiHter et 

 ipse propensus erat, juxta AvuncuU monita,ad docenduin. 

 Tantum in eo erat omnes juvandi studium et cura! Quid 

 uUerius dicendum de illius alacritate et constantia ad expli- 

 canda et evolvenda exterorum scripta quae nostris civibus 

 vel negotiatoribus , vel trapezitis , vel argentariis, vel aliis 

 innumeris assidue , et fere quotidie missa declarationem 

 et illustrationem expectabant,et summa illius bumanitate f)b- 

 tinebant. Hoc opus quantum civitati universae utilitatis 

 ferret et commodi, comprehendi facilius poterit quam expo- 

 ni. Late ergo patebant beneficia, praesertim cum clarae et 

 perliicidae Mezzofantii enarrationes erroris et deceptionis pe- 

 riculum amovebant,et illius semper in nos augebant promeri- 

 ta. Nee certe lucri causa ad haec egregia ducebatur facta, 

 quemadmodum versute quidem sed improbe suspicari qui- 

 dam potuisset: quantum enim abiiorreret a quaestu, re et 

 verbis semper ostendit quoad ille vixit. Is quidem copiis 

 et opibus non locuples nee pecuniosus, levare tamen mise- 



