190 J. JoSErHI BlANCONI 



« secimda phalanx , satis subtilis tcrtiam regons plialan- 

 « gem , una([no ungiiem. Spocujs onincs, quas novinius, 

 « qiiinque pollent unguibus, liabeiitque poros nonnullos 

 « iitriii(|ue ad aimin: s([uainae sub Cauda latae, squamasque 

 « iniitaiilur scrpiMituin. => 



DunieriUus ct Bibronius iu Herpetologia, quae nunc typis edi- 

 tur, et ipsi genus hoc servarunt, lios tamen characteres 

 assignantos « Basis quatuor aiit quinque digitoriun unius- 

 « cuiusque pedis , dilatatur in discuni, e cujus medio duae, 

 « postremae exurgunt phalanges , admodum exiles. Disci 

 « facies inferna operitiu" ft)liolis in moduni imbricis , ple- 

 « rumque formam cordis praeseferentibus. Scuta magna po- 

 « ne caudam , in longum disposrta -= Quindecim quas no- 

 runt, species iidem dividunt bifariam; aliae continent 

 Heimdactylos quorum pollex veluti truncatns caret parte 

 exili extima; aliae comprehendunt IleirudacLylos digitos 

 quinque habentes , ad. extremum tenues , nomine Dactylo- 

 tcles. Hi porro iterum dividimtur pro digitis plus minusve 

 per membranam invicem adnexis , aut omnino solutis ac 

 liberis ; divisiofjue hos postremos sub se continens , Fissi- 

 pedum dicitur. Ad Hemidactylos - Dactyloteles - Fissipe- 

 des pei'tinet exiguum reptile ^ quod hie exliibeo, et cujus 

 imaginem refert Tab. 4. fig. 1. 



Ejus longitude duodecim circiter aequat centiraetra; quorum 

 sex haurit cauda, et 1", 3" ad caput spectant. Partes sum- 

 mae sunt coloris carneo-subcineracei diluti , habentcjue 

 transversim maculas nigras, nigrioresque anulos supra cau- 

 dam indicant; partes vero infimae subfulvae. Doisum pe- 

 des([ue teguntur s«iuamulis granuliformibus [)aivulis, unius 

 magnitudinis , inter quas eminent quamplurima tidjercula 

 conica exigua, digesta per longum in octo circiter ordi- 

 nes, hinc inde. Tum haec tubercula, turn squamulae sul- 

 culis quibusdam distinguuntur a summo ad imum. (V. 

 Tab. 4. fig. 1*. a). Tubercula capitis granosa omnino: veU" 

 tri supersternuntur squamae exagonae, cujus margo po- 

 sticus liber, et denticulatus ; squamae ad gulam multo mi- 

 nutiores. Sub apicem mcnti duo utrinque scuta, in mo- 

 dum ferine trianguli concludunt inter se medium, labiale .. 



