Si'EGlMIXA ZoOLOCICA 191 



Trigiiita quatuor squamae quadiangulac cryptosae inter 

 uimni et alterum genu super I'emora discurrunt. Pollex 

 uniuscujusquc pedis quanibrevissimus est, atque sub- 

 tus nonnisi quatuor, vel qninrfue liabet sffuamas dilatatas 

 in torniain cordis: reliqui digiti squamas baud dissimiles, 

 sed numero plures (sex) ferunt. Latera autem veutris plica- 

 tura quaedam pellis, seu ruga distinguit. Cauda rotunda, 

 atque a medio usque ad exitum sensim subtilior, semiaiui- 

 lis spinarum sex redimita , et duobus pracdita tuberculis 

 ad anum, solitisque squamis inferius patulis. 

 Hisce cbaracteribus Heinidactylus noster proxinie accedit ad 



Hem. liJabuya J nonnibilcjue ad Hem. frenatitm. 

 Quod ad priniam speciem , ucgotiuni faccssere videtur regio 

 quam Bibron nullam aliam esse ait, nisi regionem Ameri- 

 cae continenteni. Cuvierius tamen scril)it (Ree. Anim. T. 

 1.° pag. 5i.) Ileinydactylum reperiri ad Pondichery , et 

 ad Bengalam , tantamcpie ejus esse cum H. Mabuya si- 

 militudinem , ut eo delatum a navigatorilnis fcrme credat. 

 Biliionius de llemyd. macidato Indiam incolente loquens, 

 autumat liosce fortasse adliuc juvenes Cuvierium accepis- 

 se pro Mabuya veteris coutinentis, a tuberculis dorsi de- 

 ceptum, quae in Hem. maculalis nondinn adultis minus 

 emineut, ideuque //. JMabuyae tnhevc\i\di imitantur . Sed 

 ut buic opinion! fides adstruatur, opus est credas Cuvie- 

 rium non attendisse maximum discrimen, quod interce- 

 dit inter lias duas species, quarum squamae svibdigitales 

 tum numero, turn forma longe invicem dilFerunt. ( V. Tab. 

 4. fig. 1. b. c.) At de Cuvierio quis hoc affirmet, qui eo 

 scilicet cbaractere usus est ut genus constituat, quema- 

 dmodnm su])ra ostendi ? Nisi fijrte velimus H£m. macula- 

 lum habere squamas su])(ligitales numero et forma diver- 

 sas in prima et in provecta aetate ; quod nee per se vide- 

 tur verisimile, nee Bibronio ipsi arridet , qui banc diver- 

 sitatem certe notasset. Igitur asseri posse censeo verbis in- 

 nixus Cuvierii, etiam in veteri continenti haberi Hemi- 

 daclyhim I\Jabiiyam. 

 Quae sententia ut fiat firmior nunc accedit testimonium HC' 

 midaclyli a Fornasinio missi.. 



