202 J. JOSEPUI BlANCONI 



novero ; et nosse quam citisslme quidem curabo , ut forte 

 adhuc ignota , statim in Inceni prodoant , nee debitus do- 

 iiatori honos longius, (|nani par est, difi'eratur. Itaque ser- 

 nio liic noster de nonnuUis Avibus, Reptilibus, et Goneliy- 

 liis breviter aget. 



De A^'lhus 



Si novi orbls laus maxime fuit vennstissimi Colihri , hand or- 

 bis vetus certe mituis gloriabitnr, (jui Cynnires sues jacta- 

 re merito potest. Hujus generis est avicula perelegans de 

 qua prime loco dicani . Nonien Cinnyris lingna Madaga- 

 scariensi, interprete Comrnersonio , slgnificat Alangia ziic- 

 c/iero, Batavi vocant Btom-suyger, succ/iia fiori ; Lusi- 

 tani auteni Chiipa Jlores quod idem sonat . Nomen hu- 

 jusmodi inditum est avibus his, quia ad instar Nectarhi- 

 iiiarum et Trochilium in America, hae nectare florum ve- 

 sci solent , ilhid praelongo rostro sugentes , Hnguaque a- 

 dmodum eductih tubuUformi, et secta ad apicem in fila- 

 menta. Hoc modo videtur natura aviculas omnino pnlchras 

 et amabiles sibi creandas proposuisse , quae in Cinnyre 

 venustati, formae , et colorum vivacitati, conjunxit exqui- 

 sitissimum vitae cultum et innocentiam. Nil in iis nisi le- 

 pidum : et si a veritate baud absonvxm est quod nonnulli 

 tradunt, illas nempe Lusciniam nostram cantu aemulari , 

 mirandas omnino aves, et rarissimas esse quisque judicabit. 



Cynnires omnes veteris continentis , et Archipelagi Asiatici 

 incolae, eminent splendore quodam metallico, et rutilanti 

 gemmarum luce, quibus pleraeque hujus generis aves de- 

 corantur. Vivaces alacresque, nil ferme timidae , densas in- 

 colunt sylvas aec[uinoctIales , et a quampluribus Africae 

 floribus succos expritaunt. 



Cinnyris discolor? Viell. 



Fornasinius mittens Cynnires curavit ut inter eas juvenes 

 nonnuUae cssent, nonnullae leminae, quae maxime a 



