De insidentia maris etc. 351 



primum , quae pro re sunt, afferens, deinde eas rejiciens 

 quae adversantur. Quaiii quapstioiicm hisce tcrrninis conclu- 

 dam , /le^ypluin injcnorein , sive Delta , maris ne uiiclae 

 ad helium usque Trojanwn operuere ? ct incolac , una cum, 

 urhibus ct monumcntis ea tie aeiate sequiores censendae 

 sunt? — Ad argunieuta quae rem confirniant, statiin ve- 

 niamus. 



Vos quaeso, Academici sapienlissimi-, ut ea tempora in 

 mentem vestram revocetis, ([uae nostra liacc respicit quae- 

 stio: saeculis namque elabentihus, locoruni adjuncta adeo 

 immutantur, ut minus probabilia nunc forte videri possint, 

 quae multis ante annis reapse acciderunt. 



Chronologia et historia ducibus, alias ostendi illud milii 

 esse persuasum , mare mediterraneum conterrainas occupasse 

 regiones ad eum ferme annum, qui quinquagesimus fuit ante 

 bellum Trojanum ; quo tempore disjectis (ut constans traditio 

 tulit) columnis Herculis , sensim aquae interioies decrevere, 

 sicque circumfusae regiones detectae, cjuae per quinque sae- 

 cula post Trojam eversam urbibus mira celeritate frequenta- 

 tae sunt. Quae vero terrae erant depressiores , non illico qui- 

 dein eas mare destituit ; nam aquarum secessio nonnisi len- 

 te ac per gradus accidit, cujus rei caussas ex hydraulica de- 

 sumptas alibi suo loco exponara . Hinc evincitur celeberri- 

 mi illius belli tempore, infimam Aegypti partem, quam dici- 

 mus Delta, Mediterraneo mari se se subducere nequivisse, 

 ac forte aliquantisper etiam imposterum latuisse. Haec mea 

 est hypotesis: videamus nunc quo modo historiae et res i- 

 psae eidem suffragentur. 



Quidquid nobis de Delta constat, Homeri aetatem non prae- 

 tergreditur; inde enim initium habent notitiae omnes, quas 

 de boc ex historiis baurimus. Homerus , quern Rossellinius 

 noster (1) testem antiquitatis quam qui maxime gravissimum 

 autumat, quemque Strabo{2)ait esse Geograp/iiae principem, 

 floruit, juxta marmora yirundelliana annis nongentis ante 



(1) Mon. Civ. T. 3. pag. 118. 



(2; Geograph. lib. I. pag. 7. cd. Casaub. 



