388 J. JoSEPHI BlANCONI 



ne omnes earn esse deinceps amplexuros, deque recent! Del- 

 ta neminem in posterum diil)ltaturum ? Minimc quidem , A- 

 cademici ; jamipic idem ipse, dum finem facercm seinioni 

 illi nieo, ubi lianc quaestionem agitandam sumpsi, vestrani 

 attentionem revocavi in eos , ([ui nostiae linic sententiae ad- 

 veisantur , neque paiici certe, ncque leviter eruditi. Propte- 

 rea vestiae humanitatis erit me iterum audire, qui eorum 

 difficidtates de medio tollere conabor. 



Exadversaiiisnonnnlli (piaestioncm tarn parvi momcnti ju- 

 dicaiunt , ut eani quasi faLulam risu dignani tiaduxerint. In- 

 ter bos quidam (1) affirmat, abquos sui temporis geograpbos 

 ideo putasse nonduni Honieri aetate ab aquls niarinis DeUa 

 einicnisse quod illius Poetae vocabuluni Aegyptus male inter- 

 pretarunt; ac /lujusceinodi erroribus oinnein Jerine Geologo- 

 ruin erudilionetn innili ~= Quorum verborum conclusionem 

 injuriosam sane dixeris, eamdemque falsam; siquidem magni 

 nominis geologi , ut De-Luc, Cuvier, Lyell, aliique quam- 

 plurirai , scriptis suis , quibus nullum unquani par elogium , 

 invcrecundiam, et futilitatem bujus insimulationis osteudunt. 



Porro quis credat in una Homeri auctoritate sententiam 

 iiostram consistere, post tot et scriptorum et monumentorum, 

 et locorum a nobis allata testimonia? lam nostis, Academici, 

 lit quanipluvimi inter veteres, ipsique probatiores, bomericae 

 tradition! adstipulentur. Quapropter in Make Brun verba re- 

 torquere possem, qui cnm quaestionem vix summis labiis at- 

 tigerit, tarn praeproperum de ea judicium tulit. Si rem pe- 

 nitius perscrutatus esset, reperisset equideni nos non uno 

 verbo Aegyptus fulciri , ingentemque praeterea sujDeresse ar- 

 gumentorum acervum, quae nee ridenda plane essent nee 

 facili labore convincenda. 



At quaeso videamus quomodo errarint geologi , et eruditi 

 plurimi vocem Aegyptus male interpretantes ; ad (juem erro- 

 rem inveniendum mibi succurret Desdouits, rerum antiquita- 

 tis et naturae maxime studiosus, qui in opere cui titulus 

 Les soirees de Monthlery (2) ita mentem aperit suam — = 



(1) Malte Brun. T. 1. pag. 39. 



(2) pag. 171. 



