\/in vetercs Italiae philosophi nullam de vi elcctrica 



ac de Jiilminum potissimum proprietatibus 



scientiam tenerent. 



In solemni quovis ordinatoque convivio pdstquam mensae 

 remotae fuerint solidioribus cibis instructae, aliae quaedam ap- 

 poni Solent quas veteres secundas appellabanr. , quaeque ad de- 

 lectationem magis quani ad nutriraentum destinatae, fructibus, 

 hellariis , allisque id genus cupedils conlinentur. Quae quidem 

 omnimoda a coiivivis facile excipiuntur : exerapta enim fame, 

 cetera habenlur veluti ornamenta convivii , ac pane dicerem 

 solatium stomachi, atque palali. 



Isluc vero ubi mentes solidae doctrinae clbo assidue enutri- 

 unlur, nihil ego quam mensas secundas afferre potero : qui qui- 

 dem vix ausim coufidere me talia dicturum quae aliqua cum 

 delectalione accipiantur. Restat igitur ut ad humanitatem ve- 

 stram confugiam, vosque orem ut meam respicientes volun- 

 tatem , ea contenti sitis , neque rigidius defectus consideretis , 

 quos plurimos infirmitas ingenii fudit . Ne igitur pluribus fru- 

 stra verbis uiar; recta ad propositum veniamus . 



Quum ego Plutarchum legerera , ad locum quemdam deve- 

 ni, quern mox vobis proponam, qui mihi sciendi injecit cu- 

 piditatem an veteres hujus Italiae nostrae philosophi de vi e- 

 electrica, ac potissimum de fulminibus scientiam tenerent. Ne- 

 ({ue jam quod veteres prodigia vocarent quaecumque mirum 

 quoddam insolilumque prae se ferrent, eaque omnia quae gi- 

 gnit natura, et quorum causa vix, aut ne vix quidem depre- 

 hendilur: inde quis recle colligeret eorum temporum philoso- 

 phos rerura hujusmodi neque caussas omnino inquisivisse, neque 



