De memb. serosis 1 7 



parietes vesliunl viscera aiuem et vesiiunl el involvunt. Qiia- 

 uiobrem ipsa phoenomena melius conGiinant natiiram tunica- 

 rum, de quibus uunc sermo est, quae procul dubio, in serosis 

 sunt recensendae. 



Sed novae majorisque ponderis immutationes occorrunt In in- 

 terna facie cavilatuni luijus cordis; vealriculo sioistro enlm a- 

 perlo, sectionis verticalis ope, a base ad apicem productae, 

 strata nmscularia crassi et validi hujus parielis, nil praebuerunt 

 insoliti, levi excepta ipertroplua; contra vero, serosa, sive en- 

 docardium ejnsdeni cavitatis, diversis niodis ct profunde appa- 

 ruil corrupta . Per istam niembranam non amplius iransluce- 

 bant (ui fieri solitum, pariibus inlegris), color pulchre rubens 

 iasciculorum nuisculariuui parielis venlriculi , qui albo roseo- 

 (pie colore indurtus und'que apparebat, eo quod nominatamem- 

 brana, texlum illius muscularem vesiiens, niorbose aucta el in- 

 ilurata , textum ipsum velabai . Aqua dein , corde sic aperlo 

 tenipus aliquod , inimerso, et, omni siudio, ablalis paucis 

 j;rumis sanguinis, qui in ventriculo praeserlim eonlinebanlur , 

 upparueruut, anle omnia, quacdam crassae pseudo-membranae 

 incxae super tendines valvulae bicuspidatae foraminis ventricu- 

 lo-auricularis, quae pseudo-membranae productae et striclini 

 adiiaorenles ad inferiorem marginem ejusdem valvulae^ dictum 

 foramen aliquantulum minuebant, nee poterant quin facili san- 

 guinis in ventriculum ex auricula descensui, impedimentum in- 

 ferrcnt. Ilaec quidem erant verae pseudo-membranae non au- 

 tem concreliones fibrinosae sangulnisj nam impossibile fuit eas- 

 dem scparare, absque eo quod textus valvulae proprius lace- 

 raretur; oportebat praeler, ut multo abhinc tempore existerentj^ 

 nam in quadam earum prodnctione, quae partim libera, in ca- 

 vitatem descendobal venlriculi, quaeque tunc sejunclaj adhuc 

 eiiam servalur seorsim in vase sub nuniero 29G0, grandiuscula 

 erat lamina ossea; quae degeneralionis forma , in quibusvis pseu- 

 do-membranis sane rara, rarissima aulem in illis quae inier- 

 dura fiunl in endocardio, notabilem composilionem organicam 

 propriam hisce lextubus advenliliis oslendil , cum sit impossi- 

 bile, paries formari adeo perfectas, vivendi facultaie el siru- 

 ctura organica eerie praediias, absque eo quod adsinl vasa quae 

 illarura elementa aflerant el effundant opportune. Eadem haec 



T. IX. 3. 



