Degenerationum quarundam systematis cardiaci-nrteriosl 



cujusdam senis fere octogenarii descriptio, et animadver- 



siones nonnullae , quae ad dignosccndam earum naiurain 



et originem Jaciunt. 



Ne 



emo profecto inficiabilur Pathologiam cordis hoc el pro- 

 xinie praeterilo seculo maximos fecisse progressus , opusque a 

 Lancisi et a Valsalva vix inclioalum valde ptofecisse studio 

 Albertini, Senac, etMorgagnl; propemodum vero absolulum 

 a Corvisartj Testa j Burns, Rreisig , tandemque, ut reliqnos 

 piactcrmiltam, a Bouillaud et Laennec quorum poslremus, quip- 

 pe qui nonnuUorum cordis niorborum, suo perulill inventu me- 

 diatae, ut ajunt auscultationis diagnosim illustravit, ul speciali- 

 ter ineuioretur diguus est. At nemo item negabit cordis patholo- 

 giam, partem illam medicinae potlssimam , licet tot jam lumini- 

 bus illuslratam, novis eliam augeri in posierum posse , turn aliis 

 factis accedentibus, tum iis in aperto positis, de quibus adhuc 

 disceptatur . Inter quae facta in aperto ponenda ea morbosae 

 alterationis species adnumeratur^ quae saepe saepius in syste- 

 mate cardiaco-arterioso invenilur , quacque vulgo ossificatio di- 

 citur, de cujus origine atque natura nondum apud pathologos 

 satis consiitisse quisque novit. Itaque cum In quemdam inci- 

 derim aegrotum _, qui ferme octogenarius, lenta meniugile vi- 

 ta functus est, cumque autopsia cadaveris insiituta, praeter quas- 

 dam capitis degenerationes quae mortis causa fuere, ossifica- 

 tirtnes etiam, raaculasque plus minusve pioraiaentes ac duras 



