1 50 JosEPui Bertolonh 



I 



nseclis Lepidopleris grandiorlbas agri Bononicnsis absoliitis, 

 restate ut again de parvis illis aniinalculls, quae inter ob- 

 scuriora reponunlurj et microlepldoplera appellantur. De his 

 igitur nunc sernio eril, si vos, CoUegae humanissimi, me 

 audire non dedignemiui (1). 



Plures auctores, et in priniis Linnaeus de microlepidopteris 

 pertractarunt, perfunctorie quideni, neqae ea diligentia, qua 

 recentiores Entomologi distributionem systematicani eorum , 

 eorunique historiani tradere sategeiunt . Veruntamen dum 

 priorum systemata valde imperfecta sunt , neque posterio- 

 runi omnino absoluta dicenda , licet Antonius Guenaens de 

 Coslroduiio nuperrime operani dederitj ut eadem aliquo 

 pacto poh'ret in opella , cui titulum fecit Essai siir una 

 nou^elle classification des jMicrolepidoplcres avec h cata- 

 logue dcs especes Europeennes connues jusque d cejour, 

 et inseruit in Annalibus Societatis Entomologicae Gailicae 

 ann. 1 845. irimeslri primo p. 105. 



Ego vero, cum agens de Lepidopteris majoribus Bononiensi- 

 bus sequutus sim Ochseneiineium, et Treltschteunij qui con- 

 tinuavit opus ejus, novamque classificationem microlepido- 

 pterorum injecit, cuinquc Dupouchelius super haec eadem 

 fundanienta specierum horum insectoiuin distributionem 

 coustituerit in opere perinsigni Papillons de France in- 

 scripto , eliam doctrinas Duponchcliij ut ut non omnibus ar- 

 ridentes, in microlepidopteris nostrls tradcndis amplectar, 

 ne ab auctoribus, quos hactenus adhibui, nunc recedere 

 omnino videar . 



(1) Haec dissertatio Iccta est in couventu Academiae habito postri- 

 die Kal. Apr. ann. 184a 



