De B.VriONlBUS ETC. 237 



fjiltiira , eoqae agriculturnm omnimodariirn urilioriim artiuin 

 nialrem inlulernnt. Aut vasta superficies merne eniiigatur diu 

 ciilla , celcruni iisdem variis, quas dixi, locorum circiimstan- 

 liis disliiicta, in eaque alvci sinl ad a([uas in illani inlhuTitcs ac- 

 cipiendas ac prompliiis egerendiis. At isli qiiidem alvei passim 

 inuneri suo miiiiine fungantur: qnare aquariiin cursus hue illuc 

 impedinntur, quae quidem late dimanant, ac sislunt cum sum- 

 mo cuilurae deliimcnto atque aeris saluhiitalis. Quod fit quia 

 alvei nimis assurexerinl qui quidem DOndum stiterant: alqiie 

 haec stabilitas lenie admoduni a nalura alveis donatur, earn- 

 que saepe caecus timor aut avidiias hominum retaidat ac im- 

 pedil. Quod sacpe accidit vel propter ingcntes seniperqae 

 perniciosas aquarum derivationes , niultoque magis propter ne- 

 Euora Irequentius, nimisque caesa ^ ac denique propter mon- 

 tium solum continue inconsideratcque cultuiae caussa effbs- 

 sum. Tllud eiiam ex eo oriri potest quod stabilitas alveorum 

 fluminum , quam Hydraulici supponunt, re tamen vera ab- 

 soUita atque perpetua esse non possit; id enim impedit se- 

 culis labenlibus glareae sabulique copla quam aquae secum 

 nunquam non volvunt, atque nulla deteiminata rationc de- 

 ponunt. Facit etiam ad alveorum instabilitatem , osfiorum flu- 

 minum inter materies a se depositas jirotraclio in mare ejus- 

 que superficiei elatio quae quamvis sensim succrescatj tamen 

 seculorum lapsu in maribus potissimum mediterraneis admo- 

 dum conspicua apparet. Ex quibus omnibus fit ut alveorum 

 inclinatio usque et usque minor evadal ad terminos quo aquae 

 infiuere debent. Quod si opportunum , necessariumcjue non ha- 

 beatur his incommodis occurrere agri solum illis obnoxii per 

 proximorum fluminum alluviones extollendoj (quod remediun) 

 lenlius sane, atque niolestius niagisdurat) mutationes gravis- 

 simi momcnti in antecedentibus ductibus juxta artis praeccpta 

 erunt adhibendae. Quae remedia ferme haec duo sunt: alveos 

 qui tunc exislunt protraliere^ dummodo isiud valeat ad incli- 

 naiionem obtinendam satis auctam: per alveos idoneos sejun- 

 gere superiores aquas ab inferiorTbus, ut primae inferiorum 

 foveas non obtrudant; atque ita territorinm rursus dividelur, 

 plus minusve fineis condilionibusque suorum canalium inimu- 

 taiis. 



