De rationibus etc. 247 



\jl igiuir aqua maxima alveorum intumescenlium producatur; 

 necesse eiil ut omnes simul jam dicli receptaculi paries con- 

 currant. Nernpe oporlebit ul tanidiu plnvia pertlurct, donee 

 aqua ex locis eniinenlioribus proccdens, sive maxime ab ul- 

 lima alvci partes remolis; aliam conseqni possil, ul supra di- 

 xi , quae ab agris inferioribus mitliturj alveique termino ma- 

 gis proximis. Quod si aliier fiat proi)ler magnarn terrilorii in 

 longiluiline polissimum ampliludincm , atque propter parvam 

 alvei declivitalem unde niotus admodum lenlus fit: hoc est si 

 aqua ab erainentioribus locis remolioribusque procedens plus 

 lemporis absumat ut ad inferiorem alvei partem deveniat, quain 

 pluviadurol: exuberanlia (^picna^ quaedam hal)ebilur , cujus 

 quanlilas (quam quidem />r7r</a/em appellabo ) minor ilia pro- 

 fecto erit, quae maxima haberetur i>i pluvia peimanens sup- 

 pouatur , quamque iotalein vocabo . DifTerentia vero quae 

 inter lias duas quantitates intercedit volumen erit aquarum quod 

 a jam dictis terrilorii inferioribus parlibus ad alveum defluet in 

 singula miuula secunda quae pro unitate lemporis sumanlur . 

 Non igitur errore caret, quum de alveo construendo agatur, 

 qui eliam ad territorium satis amplum pertineat; maximam al- 

 veorum intumescentium aquarum quaniitatcm deducere, ut mos 

 est, a liberarum aquarum pluvialium in singulis minutis se- 

 cundis quaniiiate relallve ad integram soli supeificiem , cujus 

 aquae sunt dirigendae: namque omitienda est non solum il- 

 lius quanlitalis pars quae est depressa aut ubi nlveorum aquae 

 aggeribus susiineantur ; sed etiam pars ilia quae quamvis ab 

 usque venienlibus aquis ad alvcuni devenire niinime prohi- 

 beatur; tamen ob rationcs jam superius allalas nihil faciei ad 

 alvei intumescentes aquas augendas , 



Ut antea in quovis peculiari casu praevidealur ulrum quan- 

 lilas totalis aat partialis locum habilura sit; baud difTir.ulter 

 atque sails proxime a velocitalibus niediis singularum alvei 

 parlium rcperlis per observationes quanlilaUim aquarum, atque 

 inclinaiionum ad eas perlinenlium (aut etiam brc\ius, paucis 

 expcrimentis factis, alque ipsa Eytelweinli formiila adhibila ) 

 tempus deducctur quo aqua ab alvci origine prima ad con- 

 flucntes progrediatur qui passim usque ad alvei ostium occur- 

 rent : sicque velocitas media slalui poteril quam juxta duos 



