248 Francisci Bertelui 



casus jam conimemoralos aut partialeni aut iotalein placet 

 appelhire. 



Nunc vero in obscrvationibus de quibus superius locutus 

 sum, reperi aquarum quanlltales ad alveos pertinentes qui in 

 Tabula I inJicantui", esse totales hoc est tantas ut nihil su- 

 pra po5sint: quod ex co polissimum est repetendnm quod su- 

 perficies consideratorum territorioruni unde aquae ad alveum 

 confluunt non miduiin ampla sit, neqne alvei cursus valde 

 extendalur prae fluuiinibus maximis aique torrenlibus, in qui- 

 bus aquarum quantitates maximae parliales ob rationes antea 

 prolatas frequenliores esse debent . 



Ut ista jam exposita theoria generolis clarius atque brevius 

 exhibeatur, analyslaruni sermo est adhibendus. Supponamus: 



s, a',s" esse zonarum superficies ad terriioriutn cujus- 



vis alvei perlinenliura, quae zonae staluantur prout in ipso 

 territorio variantur incliuaiiones j atque maximarum pluviarura 

 allitudines: 



S superficiera totam jam dicti territorii: 



d,d',d" superficies illarum pariium zonarum in qui- 

 bus aquae impediuntur ab alveo aggeribus instructo quomi- 

 nus inferius egeri possint: 



2 zuperficiem tolam territorii cujus aquae, uti jam dictum 

 est, maxime inturaescente alveo, non egeruntur: 



I, I', I" alvei pariium longitudines, quae partes varios 



confluentes interjacent: 



L totam alvei longitudinera : 



i>,v',v" velocitates raedias quibus, maxime intumesccn- 



te alveo, aquae f^3runtur per jam dictas alvei partes /, /' etc. 



V totam velocitatcm mediam : 



tjt' t" teinpora quibus ( minuto secundo pro unitate 



sumpto) maxima aquarum copia singulas jam dictas alvei par- 

 tes 1,1' etc. percurrit: 



T tempns integrum quo istae aquae maximae ab alvei o- 

 rigine ad ejus terminum deveniunt . 



a, a, a" areas seclionum maximarum aquarum in par- 



libus alvei jam dictis : 



A aream seclionis quae maximae aquarum quaotitati (por' 

 tata) ialegrae respondet: 



