De RATIONIBLS ETC. 253 



inferioribusque parlibus ad alveiim deveniunt. Ex hoc enim fit, 

 si alvei longiiudo ad rrjiiltam regionem pcrtineat, ut aqiiaruru 

 quanlilates fportatej maximae partiales aliqaanlo majores siot 

 quam si soli declinalio hand lania foret. Atque quod special 

 ad magnam islam quorumdam alveomm longitudinem ad ma- 

 xima flmniiia penineulem; juxta ea quae supra dicla sunt, prae- 

 stat animadverteie, licet magna eorum tenitoiiorum pars 

 admodum inclinata sll; raro aut nunqnam quaniiiatem aqua- 

 rum maximam totalein locum habere: quamvis eliam dies qui 

 vehemenliores pluvias praeccsscrunt vel mox subsecuti sunt plu- 

 \iales exliterint (quae vehemealiores pluviae qnuni de satis 

 amplis regionibus agatur ad tolas minime pertinent, aut sal- 

 tern aeque densiores) isli enim nihil faclunt quam aquaruni 

 quanlitaiem maximam partialein majorem , diulurnioremque 

 reddere . 



In isto de quo versamur argumento, aqua eliam respicien- 

 da esset qua altera pluviarum augeri potest propter nives su- 

 bito liquescenles. Ast quod ad alveos communes reperitur nives 

 aut propter aeris calorem auctum liquatas , aut propter ventos 

 humidos ac aestuosos, eliam pluviis una cadentibus, posse 

 quidem fluminuin aquas mediocres aut etiam magnas atque 

 diuturniores reddere, maxinias vero nunquam. Reperitur etiam 

 copiosiores pluvias ferme decidere iis tempeslalibus quibus mon- 

 ies vel altiores baud nivlbus operiuntur, si quidem illi exci- 

 piantur qui propter sum mam allitudinem nimquam iis carent. 

 Quod si de fluminibus maximis agatur uti de Pado , de Rhe- 

 no Germaniae, de Danubio, deque tot aliis hujusmodij o- 

 portebit a([uarum alllludini quae copiosioribus pluviis debelur, 

 alteram addere quae simul a nivium immani liquescente mas- 

 sa ad alveos devenit, quae nives ad vasta illorura fluminuni 

 territoria pertinent. Quapropter aquae fluminum maxima intu- 

 mcscenlium muho majores illis esse debebunt, quas calculus 

 proferrct si tantum densiores diulurniorcs<:[nc pluviae respiceren- 

 tur. De quo quidem, ne a proposlto meo divager^ nihil ad- 

 dam ulterius; de alveis enim turn agcrelur quibus natura po- 

 lius quam ars cursum praescribil nee non inclinaiiouis sectio- 

 numque contlitiones. 



Sed ne humanitate vesira , CoUegae praestanlissimi^ licet 



