328 Aloysii Calori 



qiiastlani hujas fibras assumpturum , sicque aclionem invo- 

 luntaiiauij auctoris judicio, vagi ejusdem maxime propriain 

 paiticipaluium . Qiiil)us de caussis licet videatur Wiliisiiis 

 veram conncxionis relatiouem inler acccssoriuin el vaguni 

 haudqaaquam dignovisse , anlraadvertendo tanien eum co- 

 puhisse radicihus vagi priinigenia filamenta accessorii e me- 

 dulla ol)longaia , cl item elala ipsius cogitala de vagi ejusdem 

 composiuone J deque origine dislincta nonnullorum ex suis ra- 

 mis^ perspicitur eum penitissinie hanc Neurologiae partem as- 

 secutum , viamque detecliouibus nisi multo post peragendis 

 stravisse; quod liquebii per nonnuUos texlus, quos aliquanto in- 

 ferius referam . Interea illud affirmarim , si doctrlna physio- 

 logica de accessorio non tarn facile accipienda videatur, a- 

 natomicam taraen esse accuratissimam ; truncus enim accesso- 

 rii intra foramen lacerum seu jugulare sumit reapse quoddam 

 stamen nerveum a primigeniis filamentis supeiioribus e me- 

 didla oblongala ad ilium venientibus . Haec placita anatomi- 

 ca Willisii fuerunt leviter attacta a scriptoribus eumdem se- 

 quentibusj sed brevi excitaverunt quamplurimas disputationes 

 de veritate aut falsitate rerura , quas ipsae enuntlabant; qua- 

 rum disputationum exilus iste fult , ut praestantiores elapsi sae- 

 culi aucloritates analomicaC;, idest Valsalva , Morgagnius^ San- 

 torinius, Monrous senior ^ Le Catus, Heisterus , Hallerus etc. 

 doclrinas conjunctionis accessorii cum vago repudiaverini , 

 Basque, monente Scarpa, falsitalis el mendacii coarguerint . 

 Quin tamen tanta oppositionum moles negolium facessiverit 

 non defuere sectalores Willisio , slve , ut melius dicam, pra- 

 pugnatores nexus inter accessorium et vagum , qui forUus il- 

 lo pervaserint dictum nexum et veriorem illius modum osten- 

 tarint . Re quidem vera Winslowius (1) docuit unumquem- 

 que nervum accessorium statim e cranio egressum mittere 

 ramum spectabilem sese dividontem in duos , quorum alter 

 perbrevis mox in octavi paris truncum inserebatur, alter com- 

 municabat cum exigua portione seu cum prime ramo ejus- 

 dem paris ad lingtxam eunte. Lobsteinius (2) autem suslinebat 



(1) Op. cit. §. 146. 



(2) Dissert, cit. pag. 29 usque ad 35. 



