De DITA.NTIIS MAXI.MJ5 E C, -1 J 7 



(lonionsiraliones f|iiao ;al absuicia peiflucunt qiuim cliuni di- 

 lectas hand didiciikcr posset adliibcre. Pappus subjiiiixil etiam, 

 at nullum prolulil exemplum, Apollonlum nndta impeifccta 

 rcliqiiisse; eumque in Libro IV. de suis IMailiemalicii Colle- 

 flioniI)us argiiit quod in Libro V. de Conicis problcnia ([uod- 

 daui planum Parabolam respicicns per loca solida resolvent. 

 Nos tamen in opeiibus ejus ab aiabo sermone versis fruslra 

 problerna quaesiviuius ad Parabolam pertinens quod per loca 

 plana resolvi possil . INeque defuil inter recentiorcs ((ui Co- 

 nicas Apollonii nimis par\i facerel. P. Claudius Franciscus 

 Rlillietus Deschalesius cum fulilium quaestionum caplatorem 

 arguit: miniitins .... omnes et apices .... est prosccutns , 

 inquit ille (Cursns seu iMundus Matliemalicus T. 1 Lugduni 

 16*J0 pag. 285). Pagina vero decima de eodem defFectu 

 eum quum insimulavcrit," sic prosequitur . In quem lapidem 

 non solum idenlidein impingit, sed libros nonnumquain in- 

 tegros liac labe inficit. Lihri vero nuper reciiperati exigui 

 sunt momenti, praecipue cum ultra ^ipollonil fines hoc sc- 

 culo simus provecti. Quae quideni verba librum quintum po 

 tissimum respiciunl. Ast ad hanc accusalionem repellendam 

 satis adnotasse sufliclal tres et viginii annis postquam Desca- 

 lesii Cursus ediius fuerat; Yirum CI. Wolfiuni tribus proble- 

 matibus totidemque tbeorematibus ostendisse inter rectas omnes 

 quae a date puncto in cujusdam lineae curvae piano ad i- 

 psam curvam duel possunl ; normalem illi curvae omnium 

 brevissimam esse: ApoUonium vero inter normales a quodam 

 puncto ad Sectiones Conicas ductas^ raaxiraas et mininias di- 

 stinguere, illasque ostcndere quae neque raaximae sunt neque 

 minimae. In paragrapho primo bujus opusculi, qui quidem 

 omnibus aliis fundanientum praebet; Wolfii problemata pc- 

 nitus resolventur. (L. B. Cristiani Wolfii Elcmenta Ma- 

 th. Univer. Veronae 1746 T. 1 pag. 443) Ex octo Apollo- 

 nii libiis de Conicis quatuor poslremos omnino pcriisse judi- 

 catum est usque ad dimidium seculi decimi septiini. lam an- 

 te illud temporis aliqui fucre qui eorum librorum Divinatio- 

 neni quamdani conati sunt ; illorum enim tituli atque argu- 

 menta satis cognoscebanlur. Atque ad ostendendum sicui da- 

 re pateat argumentum Libri Quiuti ; ipsa Eutocii Ascalonii 

 T. IX. 58. 



