458 JuLii Bedettii 



verba referam . Qtuim ille epislolam exponeret qua Apollo- 

 nius librum primiim ad EiKleniiim niillit, ita loquitur: « Quin- 

 tus .... liber de ininiinis et inaxiinis magna ex parte a- 

 git, queinadmodiun cnitn in elementis didiciinus, si ab a- 

 liquo puncto in circnluin lineae dncantur, earuni qiiidem 

 quae ad concavam ipsius circwnferentiatn pertinent maxi- 

 inain esse quae per centrum transit; earuin vero quae ad 

 convexam , minimain esse quae inter dictum punctum et 

 diametrum inlcrjicitur : ita et de coni sectionibus in quinto 

 libro inquirit. » Mauiolicu? Vir fama darus curavit ut quin- 

 lum ac sextuni libnim restiliieret, parvumque specimen scri- 

 psit, quod anno 1654, nonaginla annis post, edilum fuit per 

 BorelluitTi, ut Vivlanius asserit quem eliam IMontucia secntus 

 est 5 aut polins , proul liber ipse tcstatur , quam in Bibliolh«- 

 ca Magliabechiana videre poiui , per PauUuin Maurolicum Sa- 

 cerdotem , qui ApoUonium a celebri Francisco emendatum ac 

 reslilutum Massai\ensi Senatui dedicavit . In hoc eliam Myder- 

 geus Gailus se exercuit: P. Richerdus vero qui tarn prolixe 

 ApoUonium commentatus est, Divinationem promjsit libforum 

 ejus nondum repertorum , quae quideni frustra desiderata est. 

 Sed his omnibus Divinationibus longe praestitit Vincenlius Vi- 

 vianius discipulus ille Galilei magni quem tanlopere coluit , 

 eique carissimus fuit. Demonstraverat Maurolicus quinam es- 

 sent circuli maximi atque minimi qui verticibus Conicarum Se- 

 ctionum possent inscribi atque circumscribi: ac proinde quae- 

 dam ex minimis atque maximis distantiis cognoscebantur a 

 puncto axis transversi ad SectioneSj atque in Ellipsi nonnuUae 

 etiam ex maximis ac minimis distantiis a puncto axis minoris. 

 At Vivianius ultra processit: quaesivit euim etiam maximas ac 

 minimas inter distantias quae a quocumque puncto plani Se- 

 ctionis ad Sectionem ipsam duel possunt. In quo quidem ar- 

 gumento tarn acute vidit, penitusqiie introspoxit ut totam A- 

 pollonii mentem penetraverit : neque aliam g^loriam Apollonio 

 reliquil praeter iianc, scivisse euiii aut veiins potuisse opus 

 suum perficere. Quod fuit Vivianio minus sorte datum : infu- 

 ma enim valetudine utebatur, quam etiam magis magisque 

 debilitaverat officii^ quae Helruriac i'erdinandoque praestiterat: 

 eique saepe necessaria quies a^iimi deeral propter rci familial is 



