De distantiis maximis etc. 465 



(leterminandas a ac /? hae duae aequaiiones inservient: 



a quibus orinolur: 



!?=/■ 



(4) 





Punclum (ttj/?) igitur unicum est, atque semper existet, 

 quodcumque sit punclum M lineae ad quod normalls termi- 

 naiurj si quidem ilia piincta excipiantur in quibus linea in- 

 flexionem patilur: turn enim coordinatae (a,^) puncti de 

 quo sermo est infinitae fierent. Sed hoc casu quodcumque pun- 

 clum deligatur supra normalem ad punctum flexionis ductamj 

 distanlia inter utrumque punctum semper minima est, quo- 



niam differcatiale secundum (-:^,l valorem assumit 



(-Ci)l 



L 



nunquam non posiiivum. Generaliter antem illud punclum 

 (a,/?) est veluti limes qui quamcumque normalem in duas 

 partes dividit in altera quarum si punclum quoddam suma- 

 tur; distantia ejus a punclo M est maxima: si vero punctum 



sumatur in altera, distantia est minima. Namque |-r:;:::;|quod a 



coordinalis (a,^) illius puncli ad niliilum redigiiur, fiet po- 

 siiivum aut negativum sumendo punclum super unam ex duabus 

 T. IX. 59. 



