4C8 JULII BeDETIII 



lliieam MR nullum aliuni ciiculuni duci posse: sed brevi cla- 

 riiis isia palebunt. Nunc vero praestat aiiimadvertere banc nie- 

 ibouum determinandi circulum osculanletn non jam propter 

 formulas quae adhibeuiur, novam esse; sed propter principia 

 nude ipsae formulae deducuntur. Quod quidom fortasse aegre 

 quis crederetj islum titulum legendo , quo Eulerus Vir sum- 

 mus Commeularium quoddam suum iusciipsii: Methodiis Ja- 

 cilis ifn'cstigandi radium oscidi ex principio maximoriun et 

 viiniinorum petita. (Nova Acta Petropolitana Vol. VII. pag. 83). 

 Ab hoc enim litulo videtur turn formulas , turn principia hu- 

 jus nostrae raediodi debere cum illis Euleri quam raaxime in- 

 ter scse consentire. Sed ut omuis dubilatio penitus lollaiur; 

 ipsa Euleri verba proferam quibus duns acqualiones staiuit 



— 1=0, ( — ;J = « Quod si ad curi>ani . . . .in Y duca- 



<i tur norinalis YN, ejus quodUbc.t punctum. O hac gau- 

 « del proprietate ut ejus distantia OY invariata maneat, 

 « etiamsi punctum Y per intervaUum infinite parvum pro- 

 <i moveatur. Kerwn si punctum. O Juerit centrum circuli 

 « osculantis ; quantitas intervalli OV non solum non va- 

 « riabitur, dum per differentialia prima procedimus , sed 

 " etiain nullam varietatem patietur , etiamsi per differen- 

 « tialia secunda procedamus y quamohrem ex hoc ipso prin- 

 " cipio licehit istud centrum circuli osculantis O determi- 

 '< nare » Hoc ipsum principium a Fusso quoque posilum fuit 

 veluti fundamentum in Disquisitione de radio osculante in li- 

 neis ad duplicem curvationem. ( M^moires de I'Acad^mie... 

 des Sciences de S. Petersbourg. Tom. VI). 



6. At ut ad proposiium revertarj resumamus primam ex 

 formulis (4) quae repraesentat ordlnatam ^ centri circuli os- 

 culantis lineam GL (F. 1.) in uno ex his punctls ad quae 

 normales terminantur quae a puncto {li ,k) ad ipsam GL 

 duci possunt; nempe 



[-©■) . 



^=/. 



(S) 



