484 JuLii Bedettii 



Id vero oslendunt sigua, quibus coordiuatae a, (3 afBciuntur, 

 quando x atque y sint qnantitates posilivae. 



3. In veitice A (Tab. XXXI F. 18.22.23) cujusvis Se- 

 clionis, ordinata ^ ad nihilum ledigiturj adscissa vero in El- 

 lipsi est 



a a a 



in Hyperbole autem 



a a 



ac denique in Parabola est a-=p . Ex quibus patet centrum 

 E circuli osculanlis in verlice A axis transversi cadere intra 

 Sectionem super axem ipsum, atque ab illo vertice semipa- 

 rametro distare. 



4. Ultra hunc tcrmiiium , magnitude coordinatarum a^/S 

 crescit indefinite, crescenle x, tuni in Parabola turn in Hy- 

 perbole : at in Ellipsi quuni x a valore a ad nihil versus descen- 

 dat; etiam adscissa a a valore {a — p) decrescendo vergit ad 

 nihilum : contra vero magnitado ordinatae /S usque et usque 

 crescendo vergit a nihilo ad maximum suum valorem qui est 



T~ "~fc ~'b~ 

 Quare si super axe minori Ellipsis (Tab. XXXI F. 18) a ver- 

 lice B sumatur BF=- (quae quautitas etiam semiparame- 



trum axis minoris appellata fuit), erit 



a" 



b 

 Y vero erit ille punctus rami E F evolutae , qui magis quam 

 ceteri ab axe transverso distat. In Ellipsi autem erit E pun- 

 ctus rami E F evolutae qui magis quam ceteri ab axe ordi- 

 natarum y distabii: contra vero in duabus aliis Sectionibus is 

 erit punctus qui magis quara ceteri ad ilium axem accedet . 

 Patet ergo inter evolutas trium Conicarum Sectionem solum 

 quae ad EUipsim pertinet in semeiipsam claudi . At cal- 

 culus diderenlialis nobis apertius illarum evolutarum cursum 

 ostendet. 



