De DISTANTIIS MAXniiS STC. 497 



negiitiva erh, aul nulla ant posiiiva. Pimctiim vero (^/i,f,) 

 cadet inter axem atque evolutatn Parabolae, aut super ipsam 

 evolutam, aut extra evolutam et axem prout quantitas 



erit negativa , aut nulla, aut posuiva. 



25. Articulus primus jam vestigia ostendit, quae quis sequi 

 debeat ut penitus problema resolvatur in variis curvis (juae 

 proponi possunt. Praecipua resoluiionis pars in eo consistii ut 

 evolutae indoles cognoscalur: atque huic, quod ad Gonicas, 

 in hoc artlculo satis consuUum est. Altera vero pars non mi- 

 nus quam prima necessaria ^ est determlnare nuinerum nor- 

 malium quae a quodam puncto ad datam liiieam duci possunt. 

 Atque ad id in Seclionibus Conicis determinaadum Articulus 

 terlius faciliorem nobis viara sternet. 



III. 



De radicibus realibus atque imaginariis 

 aequationum gradus (juarti 



26. Numerus normalium quae duci possunt a quovis puncto 

 (/i,A) ad lineam Algebricam ad gradum n periinenteiu est 

 (num. 2) ad summum n'; atque n' ut plurimum est gradus 

 ad quern asccndit aequatio, quae praebet adscissas punctorum 

 lineae ad quae rectae normales a dato puncto perveniunt. Qua- 

 propter in Seclionibus Conicis quatuor ad summum erunt nor- 

 males quae a dato puncto ad eorum pcrimetrum duci pos- 

 sunt: adscissae vero punctorum illarum Sectionum ad quae 

 normales illae terminantur, in aequatione gradus quarti con- 

 linebuntur. Igitur opportebit ut per coeficientcs illius aequa- 

 tionis condiliones exhibeantur quibus cognoscalur quando nor- 

 males quae duci possunt quatuor sint, quando vero minus 

 quam quatuor: idque obtinebitur si quacralur numerus radi- 

 cum realium atque imaginariaruin aequalionis gradus ([uarti. 

 T. IX. G3. 



